Κριτική

Το Μαγαζάκι της Κεντρικής Οδού

Από -

Μία από τις εμβληματικές ταινίες του τσεχοσλοβάκικου Νέου Κύματος, βραβευμένη με ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Μπορεί ο Γιαν Καντάρ να μην έφτασε ποτέ την κινηματογραφική φήμη των συμπατριωτών του Μίλος Φόρμαν, Γίρι Μέντζελ και Βέρα Σιτίλοβα, όμως το βραβευμένο με ξενόγλωσσο Όσκαρ «Μαγαζάκι…» του αποτελεί τη διασημότερη στιγμή του τσεχοσλοβάκικου Νέου Κύματος, ενός από τα δυναμικότερα σινε-­κινήματα των ’60s. Χωρίς να κουβαλά τις αισθητικές ανησυχίες ταινιών όπως οι «Έρωτες Μιας Ξανθιάς» ή το «Daisies», εντυπωσιάζει ακόμη και σήμερα με το σπινθηροβόλο σενάριό του (από τον συγγραφέα Λάντισλαβ Γκρόσμαν και τον σκηνοθέτη), το στόρι του οποίου εξελίσσεται στη γερμανοκρατούμενη Σλοβακία του Β΄ Παγκοσμίου.

Εκεί ένας άβουλος ξυλουργός αναλαμβάνει τη διαχείριση ενός μαγαζιού μιας γηραιάς Εβραίας, η οποία μοιάζει να μην καταλαβαίνει τι γίνεται γύρω­ της. Η σχέση τους χτίζεται με χιούμορ και τρυφερότητα, το πρωταγωνιστικό δίδυμο (ειδική μνεία στο Φεστιβάλ Κανών, οσκαρική υποψηφιότητα για την Ίντα Καμίνσκα) κεντά ερμηνευτικά, ενώ μυστικά που αποκαλύπτονται πλουτίζουν το δράμα, το οποίο κορυφώνεται με σπαρακτικά συγκινητικό τρόπο. Μια ταινία που ισορροπεί υποδειγματικά ανάμεσα στο χαμόγελο και το δάκρυ, από τις πρώτες που μίλησαν για το Ολοκαύτωμα μέσα από ένα προσωπικό δράμα.

A/M. Τσεχοσλοβακία. 1965. Διάρκεια: 128΄. Διανομή: NEW STAR.