Κριτική

Το Κορίτσι στον Ιστό της Αράχνης

Από -

Η Λίσμπετ Σαλάντερ είναι από τις εμβληματικές κινηματογραφικές ηρωίδες του 21ου αιώνα. Αντισυμβατική σε κάθε επίπεδο, από την εμφάνιση μέχρι την κοινωνική συμπεριφορά και τη σεξουαλική της ελευθεριότητα, δυναμική, ανεξάρτητη και αυτόκλητη υπερασπίστρια του (θηλυκού και αντικαπιταλιστικού) δικαίου, ενσαρκώνει τη ρομαντικά περιπετειώδη εκδοχή του #MeToo μιάμιση δεκαετία προτού αυτό γεννηθεί στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.

Βγαλμένη από τις σελίδες της τριλογίας του «Millennium» του Στιγκ Λάρσον, η οποία στην ουσία γέννησε το Nordic noir, ευτύχησε διπλά στην κινηματογραφική της εκδοχή: πρώτα υιοθετώντας το πρόσωπο της Νούμι Ραπάσε (στην πλήρη σκανδιναβική σινε-εκδοχή των Νιλς Άρντεν Όπλεβ και Ντάνιελ Άλφρεντσον) και κατόπιν εκείνο της υποψήφιας για Όσκαρ Ρούνι Μάρα (στο αμερικανικό ριμέικ του «Κοριτσιού με το Τατουάζ» του Ντέιβιντ Φίντσερ). Η τρίτη της βερσιόν όμως μένει παγιδευμένη στον ιστό της χολιγουντιανής αράχνης.

Η μέτρια εμπορική επίδοση (232 εκατ. δολάρια παγκοσμίως) του πανάκριβου θρίλερ του Φίντσερ εμπόδισε τους παραγωγούς να ολοκληρώσουν την αγγλόφωνη τριλογία με τους ίδιους, απαιτητικούς συντελεστές. Τα δύο σίκουελ επανασχεδιάστηκαν επανειλημμένα, ώσπου η λύση ήρθε και πάλι από τις προθήκες (και τα ταμεία) των βιβλιοπωλείων.

Το «Κορίτσι στον Ιστό της Αράχνης», η επίσημη συνέχεια των περιπετειών της Λίσμπετ Σαλάντερ, διά χειρός Ντέιβιντ Λάγκερκραντζ, δέχτηκε τις σεναριακές περιποιήσεις των Τζέι Μπάζου, Στίβεν Νάιτ («Picky Blinders») και του σκηνοθέτη Φέντε Άλβαρεζ («Το Πρόσωπο του Κακού», «Μην Ανασαίνεις»), βρήκε την ηρωίδα του στο πρόσωπο της hot Κλερ Φόι (από το τηλεοπτικό «The crown») και ξεκίνησε για νέα, συναρπαστικά σινε-­χακαρίσματα.

Το πρώτο έχει να κάνει με τους λογαριασμούς ενός αλαζόνα πλουσίου που κακοποιεί τη γυναίκα του, εισαγωγή που μας συνδέει με το παράνομο μα πάντα στην πλευρά του δικαίου παρόν της μοναχικής Λίσμπετ. Ακολουθεί ένα πολύ πιο παράτολμο σχέδιο, το οποίο την κάνει κάτοχο ενός καλά προστατευμένου λογισμικού για τον έλεγχο των αμερικανικών πυρηνικών όπλων. Αλλά, προτού παραδοθεί και πάλι στον φιλειρηνικό κατασκευαστή του, κάποιος το κλέβει, επιχειρώντας να κλείσει το στόμα της Σαλάντερ. Εκείνη όμως θα διασωθεί την τελευταία στιγμή, θα θυμηθεί τον δημοσιογράφο Μίκαελ Μπλούμ­κβιστ και θα προσπαθήσει να αποκαλύψει την επικίνδυνη συνωμοσία, άμεσα συνδεδεμένη με το δικό της τραυματικό παρελθόν.

Μια επανάληψη δηλαδή των μοτίβων που συναντάμε στο δεύτερο και το τρίτο βιβλίο του Λάρσον, εδώ με επιπλέον μία νότα προσωπικού ενδιαφέροντος. Εκβιαστική και παντελώς αναληθοφανής, η τελευταία βραχυκυκλώνει ακόμη περισσότερο μια κοινότοπη πλοκή με ουκ ολίγες σεναριακές ευκολίες, τις οποίες προσπαθεί να μπαλώσει η αφηγηματική επιδεξιότητα του Άλβαρεζ. Έτσι τα πλέον απλά θριλερικά προσχήματα διασώζονται τελικά, χάρη και στη στιβαρή παρουσία της Φόι, σαφώς της πιο «γυαλισμένης» και πολιτικά ορθής κινηματογραφικής εικόνας της ατίθασης χάκερ.

Μ. Βρετανία, Γερμανία, ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 117΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης