Κριτική

Το Κόλπο του Αιώνα

Από -

Η πλέον διαβόητη ληστεία τραπέζης στα σύγχρονα αργεντίνικα χρονικά είναι σίγουρα αυτή που έγινε στις 13/1 του 2006 στην Banco Rio του Σαν Ισίδρο, προαστίου του Μπουένος Άιρες. Απασχόλησε τα media και την κοινή γνώμη για χρόνια, ενώ αποτελεί και τη βασική πηγή έμπνευσης για την πασίγνωστη σειρά του Netflix «La casa de papel». Ο Αργεντινός σκηνοθέτης Άριελ Γουίνογκραντ, γνωστός μας από τις εμπορικές κωμωδίες «Χωρίς Παιδιά» και «10 Μέρες Χωρίς τη Μαμά», αποφασίζει να διηγηθεί τώρα τα πραγματικά γεγονότα της παράτολμης αυτής επιχείρησης, αγκαζάροντας μάλιστα ως συνσεναριογράφο τον… εμπνευστή της, Φερνάντο Αραούχο.

Δάσκαλος πολεμικών τεχνών και περιστασιακός ζωγράφος, ο Φερνάντο περνά ένα βροχερό βράδυ μπροστά από ένα υποκατάστημα της Banco Rio και, παρατηρώντας προσεκτικά τους γύρω υπονόμους, συλλαμβάνει ένα ιδιοφυές σχέδιο. Να φτάσει υπογείως ως το θησαυροφυλάκιο και τις θυρίδες της, κάτι που φυσικά δεν μπορεί να υλοποιήσει μόνος του. Οργανώνοντας με τη βοήθεια του «ψημένου» απατεώνα Μάριο Βιτέτε μια εξαμελή συμμορία, μελετούν εξονυχιστικά και προσαρμόζουν αναλόγως όλες τις λεπτομέρειες του ριφιφί, καταλήγοντας στο να εισβάλουν θορυβωδώς με τα όπλα από την κεντρική είσοδο της τράπεζας και να διαφύγουν σιωπηλά, αν και περικυκλωμένοι από την αστυνομία, διαμέσου των υπονόμων.

Με τον μόνιμο συνεργάτη του Γουίνογκραντ Ντιέγκο Περέτι και τον έμπειρο Γκιγιέρμο Φρανσέγια («Η Φαμίλια», «Το Αριστούργημά μου») στους δύο βασικούς ρόλους, το «Κόλπο του Αιώνα» γεμίζει ενέργεια και βρίσκει τέμπο χάρη στις απολαυστικά κωμικές πρωταγωνιστικές ερμηνείες του. Ταυτόχρονα, γραφικοί μα απόλυτα αληθοφανείς χαρακτήρες, ισορροπία χιούμορ και σασπένς, αφηγηματικές εκπλήξεις που ζωηρεύουν την πλοκή (όπως τα σύντομα φλας μπακ), μαζί με μετρημένες σεναριακές ανατροπές δεν αφήνουν ούτε στιγμή αυτήν τη διασκεδαστική heist movie να γλιστρήσει στην κοινοτοπία. Ακόμα και το ρομαντικό πνεύμα που τη διατρέχει (η Αργεντινή έχει υποφέρει πολλά από το τραπεζικό σύστημά της) υπονομεύεται διακριτικά από μια πικρή, πικάντικη ειρωνεία, την οποία επιβεβαιώνει κανείς αν θέλει να μάθει την εκτός οθόνης συνέχεια της αληθινής ιστορίας.

Αργεντινή. 2020. Διάρκεια: 114΄. Διανομή: ROSEBUD.21.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά