Κριτική

Το Καλοκαίρι του ’85

Από -

Σε ένα νορμανδικό θέρετρο της δεκαετίας του ’80 ο 16χρονος Αλέξ γίνεται ζευγάρι με τον γοητευτικό και εξωστρεφή Νταβίντ. Ο έρωτάς τους, όμως, δεν θα κρατήσει παρά έξι εβδομάδες. Νοσταλγία, σασπένς και μια σέξι ιστορία ενηλικίωσης, την οποία ο πολυπράγμων Φρανσουά Οζόν αφηγείται με ευπρόσδεκτη ανεμελιά. Συγκινητικός κι ευαίσθητος, αν και δυσκολεύεται να χειριστεί εντελώς πειστικά τη δραματική ανατροπή της πλοκής.

Με 22 ταινίες σε λιγότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Φρανσουά Οζόν μάς έχει αφηγηθεί πολλές και διαφορετικές ιστορίες ενηλικίωσης («Angel», «Νέα και Ωραία», «Το Αγόρι στο Τελευταίο Θρανίο»). Το «Καλοκαίρι του ’85» είναι ακόμα μία, βασισμένη στο δημοσιευμένο το 1982 μυθιστόρημα «Dance on My Grave» του Βρετανού Άινταν Τσέιμπερς, ένα από τα πρώτα και λιγοστά βιβλία νεανικής λογοτεχνίας με θέμα έναν ομοφυλόφιλο έρωτα. Ο παραγωγικότερος Γάλλος σκηνοθέτης μετέφερε σεναριακά τη δράση του στο νορμανδικό θέρετρο του Λε Τρεπόρ και στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν ο 16χρονος Αλέξ θα γνωρίσει τον γεμάτο αυτοπεποίθηση γόη Νταβίντ. Ο τελευταίος θα τον βοηθήσει όταν το δανεικό σκάφος του Αλέξ αναποδογυρίσει στη μέση του πελάγους – αρχή μιας ενθουσιώδους φιλίας που γρήγορα θα μετατραπεί σε παθιασμένο έρωτα. Από τη μεριά του Αλέξ σίγουρα παθιασμένο, μιας και ο Νταβίντ νιώθει πολύ πιο ανεξάρτητος και αντίθετος σε κάθε είδους δεσμεύσεις, διαπίστωση η οποία θα δώσει απρόβλεπτη τροπή στη σχέση των δυο νεαρών.

Ο Οζόν επιλέγει να μη διηγηθεί γραμμικά όσα συνέβησαν εκείνο το καλοκαίρι στον Αλέξ, αναθέτοντάς του το ρόλο του αφηγητή από τη στιγμή που εκείνος βρίσκεται μπροστά από μια κοινωνική λειτουργό και λίγο πριν οδηγηθεί στο δικαστήριο. Ποιο είναι το «έγκλημά» του; Τι συνέβη και η σχέση του με τον Νταβίντ τέλειωσε σε μόλις έξι εβδομάδες; Καθώς είναι γοητευμένος από την ιδέα του θανάτου, είναι αλήθεια όσα αναφέρει για ένα πτώμα το οποίο μας περιμένει στην εξέλιξη της ιστορίας; Έτσι, το σασπένς γίνεται βασικό στοιχείο μιας εξέλιξης η οποία κρύβει ανατροπές κι εκπλήξεις, αρχής γενομένης από τη σεξουαλική συνειδητοποίηση του έφηβου ήρωα, αμήχανου απέναντι σε ένα μέλλον που αρχίζει να ζητά απαντήσεις. Ο Αλέξ, αναποφάσιστος ακόμα και ως προς το πώς θέλει να τον προσφωνούν (Αλέξ ή Αλεξίς), καλείται να συμβιβάσει τις νεανικές φαντασιώσεις του με μια αρχικά συναρπαστική κι ιλιγγιώδη πραγματικότητα.

banner

Ο Οζόν περιγράφει με σέξι ελαφρότητα κι ανέμελη φρεσκάδα αυτό το πρώτο βήμα προς την ενηλικίωση, το οποίο θα συνοδευτεί από μια δραματική τρικλοποδιά και μια βίαιη συνειδητοποίηση. Όχι ολότελα πειστική, αυτή η σεναριακή ντρίπλα μοιάζει περισσότερο με ζορισμένη εγκεφαλική επιλογή παρά με φυσική κινηματογραφική εξέλιξη. Επιταχύνει την ψυχολογική ωρίμανση του Αλέξ, δίνει νόστιμο τόνο στη σχέση του με την Κέιτ, μια Αγγλίδα που θα μπει ανάμεσα στους δυο ερωτευμένους, αλλά δεν δένει αρμονικά με το χαλαρό, ρομαντικό και συγκινητικό πρώτο μέρος της ταινίας, στο οποίο ο αισθησιακός Οζόν βρίσκεται στο στοιχείο του. Το οποίο όμως θα συναντήσει ευτυχώς ξανά στο απενοχοποιημένο, αφοπλιστικά ειλικρινές και γλυκόπικρης επίγευσης φινάλε.

Γαλλία. 2020. Διάρκεια: 101΄. Διανομή: FILMTRADE / TANWEER.