Κριτική

Το Αίνιγμα

Από -

Η πρώτη ταινία η οποία έβαλε εμφατικά τον Κλοντ Μιλέρ («Mortelle Randonnée», «Η Συνοδός», «Εφιάλτης στο Χιόνι») στον κινηματογραφικό χάρτη είναι ένα κλειστοφοβικό δραματικό θρίλερ βγαλμένο θαρρείς από κάποιο «σκληρό μυθιστόρημα» του Ζορζ Σιμενόν. Βασίζεται σε ένα βιβλίο του Βρετανού Τζον Γουέινραϊτ και η δεξιοτεχνική διασκευή των Μιλέρ, Ζαν Ερμάν («Αντίο Φίλε», «Ο Περιθωριακός») και του σπεσιαλίστα των διαλόγων Μισέλ Οντιάρ απέσπασε ένα από τα τέσσερα συνολικά Σεζάρ του (σεναρίου, α΄ και β΄ αντρικού ρόλου, μοντάζ).

Υπόδειγμα αγωνιώδους ψυχολογικού δράματος, το «Αίνιγμα», το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως τώρα σε κινηματογραφική διανομή στην Ελλάδα(!), εξελίσσεται μια παραμονή Πρωτοχρονιάς σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός παρισινού αστυνομικού τμήματος. Ο επιθεωρητής Γκαλιέν έχει καλέσει εκεί τον ευυπόληπτο δικηγόρο Ζερόμ Μαρτινό για συμπληρωματική κατάθεση, η οποία αφορά την υπόθεση βιασμού και φόνου δύο μικρών κοριτσιών. O μεθοδικός κι υπομονετικός αστυνομικός καταρρίπτει ένα ένα τα άλλοθι του υπερόπτη υπόπτου, αναγκάζοντάς τον να προβεί σε σειρά ντροπιαστικών αποκαλύψεων για την προσωπική του ζωή. Παρ’ όλα αυτά κανένα ατράνταχτο στοιχείο ενοχής δεν προκύπτει από την εξαντλητική ανάκριση, ένα σκληρό πόκερ με την αλήθεια και το ψέμα, το καθωσπρέπει φαίνεσθαι και το αποτρόπαιο είναι.

Αυτό το οποίο ενδιαφέρει τον Μιλέρ είναι η απατηλή λάμψη και η έωλη ηθική της μπουρζουαζίας, θύμα των οποίων δεν είναι μόνο ο Μαρτινό, η αποξενωμένη σύζυγός του, ο προκατειλημμένος βοηθός του επιθεωρητή, αλλά τελικά κι ο ίδιος ο Γκαλιέν. Ένας ζωντανός εφιάλτης, μέσα στον οποίο το θεατρικού στησίματος «Αίνιγμα» τούς παγιδεύει όλους βασανιστικά με το καλοκουρδισμένο σασπένς και τη διαρκή ψυχολογική έντασή του, υποδαυλισμένη από την απολαυστική ερμηνευτική μονομαχία Σερό - Βεντούρα.

Γαλλία. 1981. Διάρκεια: 87΄. Διανομή: WEIRD WAVE.

banner