Κριτική

Τιμώμενος Επισκέπτης

Από -

Το παρελθόν, ιστορικό και προσωπικό, στοιχειώνει συχνά τους ήρωες του Ατόμ Εγκογιάν, του στιλίστα κινηματογραφιστή ο οποίος αναζητά εδώ και χρόνια το μαγικό σκηνοθετικό άγγιγμά του της προ «Γλυκού Πεπρωμένου» (1997) εποχής. Αφηγηματικά χαρισματικός, ξέρει να τυλίγει τις υπαρξιακά κατηφείς ιστορίες του με μια γοητευτική ατμόσφαιρα, η οποία –βοηθούντος του μόνιμου διευθυντή φωτογραφίας του Πολ Σάροσι– δεν λείπει ούτε από τον «Τιμώμενο Επισκέπτη». Βλέπουμε την αναδρομή της νεαρής Βερόνικα στην περίπλοκη, γεμάτη εντάσεις, μυστικά και απωθημένα σχέση που είχε με τον πατέρα της. Έναν υγειονομικό επιθεωρητή που μόλις απεβίωσε και για τον οποίο ζητά πληροφορίες ο παπάς που πρόκειται να εκφωνήσει τον επικήδειό του.

Το παρελθόν και η αδυναμία αποκωδικοποίησής του, οι αναμνήσεις και η εύθραυστη φερεγγυότητά τους, οι (αγνές) προθέσεις και τα (καταστροφικά) αποτελέσματά τους βασανίζουν τις εικόνες μιας σεναριακά βαρυφορτωμένης, δύστροπης κι εσωστρεφούς ιστορίας προσωπικής εξιλέωσης. Κατά στιγμές συγκινητικής, μα άλλο τόσο πομπώδους και μελοδραματικής, στην οποία αγωνίζονται να δώσουν παλμό κι ενδιαφέρον ένας εσωτερικός, μελαγχολικός Ντέιβιντ Θιούλις και η σκηνοθετική πείρα του Εγκογιάν.

Καναδάς. 2019. Διάρκεια: 105΄. Διανομή: WEIRD WAVE.