Θέμα

«Τέλειοι Ξένοι»: Ελληνική κωμωδία...αλά ιταλικά

Από -

Ο Θοδωρής Αθερίδης παρουσιάζει το τρίτο προσωπικό του κινηματογραφικό­ στοίχημα, μεταφέροντας την ιταλική κωμωδία καταστάσεων «Perfetti Scono­sciuti» στην ελληνική πραγματικότητα. Μήπως μια νέα σινε-τάση βρίσκεται στα σκαριά;

Αν ρωτήσεις δέκα ανθρώπους του χώρου ποιο είναι το μεγαλύ­τερο μειονέκτημα του ελληνικού σινεμά, οι εννιά θα σου απαντήσουν τα σενάρια. Έχοντας ανεβεί την τελευταία δεκαετία τεχνικό επίπεδο –βοήθησαν σε αυτό η ψηφιακή τεχνολογία και η πληθώρα ιντερνετικών ερεθισμάτων–, η δημιουργική αχίλλειος πτέρνα της εγχώριας παραγωγής εντοπίζεται πλέον στην αφήγηση. Πόσο μάλλον στην πιο εμπορική εκδοχή του ελληνικού σινεμά, όπου το κύριο μέλημα ενός σκηνοθέτη δεν είναι η ανάδειξη μιας καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, αλλά η επικοινωνία με το κοινό. Ακόμη και στην πρόσφατη εισπρακτική ανάκαμψη του εμπορικού σινεμά στη χώρα μας, από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 μέχρι τα μέσα των ’00s, οι ιστορίες έφεραν τη «νόσο» της τηλεοπτικής υπερβολής και προχειρότητας.

Γι’ αυτό και το ντόμινο της κρίσης δεν συνάντησε ιδιαίτερη δυσκολία­ στο γκρέμισμα του σαθρού οικοδομήματος του εγχώριου mainstream κινηματογραφικού προϊόντος. Πλέον οι Έλληνες παραγωγοί αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους για να ξαναβάλουν τους θεατές στις αίθουσες. Ένας από αυτούς είναι η μεταφορά ξένων επιτυχιών στο ελληνικό κοινωνικό οξύμωρο, όπως αυτή του φιλμ «Perfetti sconosciuti» του Πάολο Τζενοβέζε, που ξεπέρασε τα 16 εκατ. ευρώ σε εισπράξεις μόνο στην Ιταλία! Οι «Τέλειοι Ξένοι», λοιπόν, ­διασκευάζουν την κωμωδία που αγάπησαν οι Λατίνοι γείτονές μας, με τους οποίους μοιραζόμαστε το ταμπεραμέντο, την εκφραστικότητα και τους διάλογους σε υψηλά ντεσιμπέλ.

Una faccia, una razza

«Αν δεις το “Perfetti sconosciuti”, νομίζεις ότι βλέπεις Έλληνες που μιλούν ιταλικά», μας λέει ο Θοδωρής Αθερίδης, ο άνθρωπος που προσγειώνει σεναριακά την ιστορία της πρωτότυπης ταινίας στην ελληνική­ πραγματικότητα, υπογράφοντας ταυτόχρονα τη σκηνοθεσία και κρατώντας έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. «Ο παραγωγός Κώστας Λαμπρόπουλος με κάλεσε­ μια μέρα και μου είπε ότι έχει κάτι­ για μένα. Στη συνέχεια, μου έδειξε την ιταλική κωμωδία και μου είπε ότι ήθελε να τη διασκευάσω στα ελληνικά», μας λέει ο γνωστός δημιουργός, που δεν κρύβει το θαυμασμό του για τον τρόπο με τον οποίο οι Ιταλοί σεναριογράφοι μετατρέπουν ένα δείπνο φίλων σε μια γλυκόπικρη, ξεκαρδιστική και ταυτόχρονα μεστή περιήγηση στο άβατο της ιδιωτικότητας. «Είναι ένα σενάριο φτιαγ­μένο με τη μοναδική μαεστρία της commedia dell’arte. Γι’ αυτό δεν πείραξα τίποτα στη δομή του. Δεν είμαι κομπλεξικός για να αλλάξω ένα πράγμα που είναι αριστούργημα, μόνο και μόνο για να “βάλω την προσωπική μου σφραγίδα”», συμπληρώνει ο Θοδωρής Αθερίδης.

banner

Πώς να καταστρέψεις ένα «φιλικό» δείπνο

Στους «Τέλειους Ξένους» μια πρόσκληση σε γεύμα από τον πλαστικό­ χειρουργό Θωμά και την ψυχολόγο­ γυναίκα του Μαρία προς τους φίλους τους καταλήγει σε ένα ανεπανάληπτο υπαρξιακό ξεσκέπασμα. Και όλα αυτά επειδή μαζί με τα ορεκτικά πέφτει στο τραπέζι μια τρελή ιδέα από την οικοδέσποινα: να τοποθετήσει η παρέα τα κινητά της σε κοινή θέα και όλοι να έχουν πρόσβαση σε οποιαδήποτε κλήση ή μήνυμα έρχεται σε αυτά. Το αποτέλεσμα είναι, αντί για μπριάμ, να σερβιριστούν στο δείπνο τα εσώψυχα των παιδικών φίλων.

Το φιλμ μάς συστήνει με παιχνιδιάρικο τρόπο τους επτά πρωταγωνιστές της ταινίας, για να τους συγκεντρώσει στη συνέχεια σε ένα μεσοαστικό σαλόνι, όπου οι απανωτές αποκαλύψεις-συγκρούσεις χαρακτήρων θα φανερώσουν ερωτήματα σχετικά με τις κοινωνικές συμβάσεις, την ανυπόφορη επίδραση της «αλήθειας» στη ζωή μας και τα «κατά συνθήκη ψεύδη» που κάνουν τον κόσμο μας να γυρίζει. Όλα αυτά δοσμένα με μπόλικο χιούμορ, σε ένα σενάριο που απέσπασε, εκτός από το ιταλικό Νταβίντ ντι Ντονατέλο, το βραβείο στο νεοϋορκέζικο Φεστιβάλ της Τραϊμπέκα. Με τον έμπειρο Θοδωρή Αθερίδη να βάζει τις προσεκτικές πινελιές του στη μεταφορά και τη σκηνοθεσία της κωμωδίας, οι «Τέλειοι Ξένοι­» σίγουρα αποτελούν μία από τις πλέον αξιόλογες mainstream προτάσεις της τρέχουσας δεκαετίας.

Και αυτό θα μπορούσε να είναι χρήσιμο παράδειγμα σε μια ορθολογική κινηματογραφική αγορά: οι διασκευές ποιοτικών ξένων επιτυχιών θα μπορούσαν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά με τις δουλειές Ελλήνων σεναριογράφων, δημιουργώντας έναν ευγενή ανταγωνισμό που ωφελεί αναμφίβολα και το εγχώριο συγγραφικό επίπεδο. Βέβαια, η λέξη «ορθολογικό» ήταν άγνωστη στη χώρα μας ακόμη και στις εποχές των «παχιών αγελάδων», πόσο μάλλον τώρα. ­Αλλά αφού Χριστούγεννα έρχονται, ας κάνουμε μια κινηματογραφική ευχή παραπάνω...

Σχετικά Θέματα