Κριτική

Ταξίδι στην Ιταλία

Από -

Μετά το προ ετών γαστριμαργικό ταξίδι τους στη βόρεια Αγγλία, οι Βρετανοί κωμικοί Στιβ Κούγκαν και Ρομπ Μπράιντον επισκέπτονται τώρα έξι εστιατόρια σε διαφορετικά μέρη της Ιταλίας. Τα αντίστοιχα τηλεοπτικά επεισόδια του δεύτερου κύκλου του τηλεοπτικού «The trip» διασκευάζονται σε ένα (λιγότερο πρωτότυπο, αλλά εξίσου απολαυστικό) road movie φιλοσοφικών διαπιστώσεων, φλεγματικού χιούμορ και ακόμη περισσότερων αστείων μιμήσεων.

Μετά την επιτυχία της τηλεοπτικής μίνι σειράς του BBC «The trip» και της κινηματογραφικής βερσιόν που ακολούθησε (είδαμε το «Ταξίδι» στη χώρα μας τον Απρίλιο του 2011) ο σκηνοθέτης Μάικλ Γουιντερμπότομ και οι Βρετανοί κωμικοί Στιβ Κούγκαν και Ρομπ Μπράιντον επαναλαμβάνουν το δύο εκδοχών γευστικό road trip τους, αυτήν τη φορά με πιο κοσμοπολίτικο προορισμό. Από τον βρετανικό Βορρά μεταφέρονται στην ηλιόλουστη Ιταλία, όπου από τη Λιγουρία και την Τοσκάνη μέχρι τη Ρώμη, το Κάπρι και τη χερσόνησο του Αμάλφι επισκέπτονται και κριτικάρουν έξι εστιατόρια για λογαριασμό του «Observer».

Ανάμεσα στη μυθοπλασία και στο ντοκιμαντέρ, οι δύο πρωταγωνιστές­ και φίλοι συγχέουν δεξιοτεχνικά τον πραγματικό τους εαυτό με τον κινηματογραφικό τους χαρακτήρα (πατέρας ενός μικρού παιδιού, ο μπουχτισμένος Ρομπ αναζητά λίγη περιπέτεια, ενώ από τον Στιβ λείπουν το σπίτι και η οικογένειά του) και χρησιμοποιούν το ρεπορτάζ σαν απλή αφορμή για μια συναρπαστική διαδρομή πολιτιστικής ανακάλυψης.

Το μαγευτικό φυσικό σκηνικό είναι παρόν, αλλά παραμένει έντεχνα στο φόντο, καθώς οι ατακαδόρικες συζητήσεις περί έρωτα, μουσικής, νόστου, υστεροφημίας, καλλιτεχνικών επιλογών και φιλοσοφίας ζωής στο πρώτο πλάνο νοστιμίζουν αυτό το «Ταξίδι» περισσότερο και από τα λαχταριστά πιάτα που προσγειώνονται κάθε τόσο στο τραπέζι.

Αστεία καθημερινά προβλήματα διασταυρώνονται με διαχρονικά ερωτήματα, τα τραγούδια της Αλάνις Μορισέτ «συνομιλούν» με τα ποιήματα των Μπάιρον και Σέλεϊ, ενώ ο Αλ Πατσίνο ανοίγει κουβέντα με όλους τους Τζέιμς Μποντ (οι ξεκαρδιστικές μιμήσεις δίνουν και παίρνουν), πάντα όμως με έναν απροσδόκητο, αυτοσχεδιαστικό και απόλυτα φυσικό τρόπο. Έτσι, ακόμη κι αν η ευχάριστη πρωτοτυπία της πρώτης ταινίας απουσιάζει, η σπιρτάδα, η αυτοσαρκαστική διάθεση και η γλυκόπικρη επίγευση της γαστρο-κινηματογραφικής αυτής περιπέτειας παραμένουν εξίσου απολαυστικές.

Μ. Βρετανία. 2014. Διάρκεια: 108΄. Διανομή: FILMTRADE.