Πρόσωπο

Τα χίλια πρόσωπα του Μάθιου Μακόναχι

Από -

Στο «Gold», που κυκλοφορεί αυτήν την εβδομάδα στις αίθουσες, βλέπουμε άλλη μία εντυπωσιακή μεταμόρφωση του Τεξανού ηθοποιού. Έχοντας πατήσει πλέον τα 47, ο Μακόναχι βρίσκεται αναμφίβολα στην κορυφαία ερμηνευτική φάση του κι εμείς ρίχνουμε μια ματιά στην άνιση πορεία της καριέρας του.

Μεσήλικας, εμμονικός κυνηγός του αμερικανικού ονείρου στο «Gold»
Μεσήλικας, εμμονικός κυνηγός του αμερικανικού ονείρου στο «Gold»

Ξέρετε τι ποσοστό πήρε ο Ντόναλντ Τραμπ στο Τέξας; Λίγο παραπάνω από 52%. Ο Μάθιου Μακόναχι κατάγεται, λοιπόν, από εκείνο το μέρος όπου ο Μπαράκ Ομπάμα θεωρείται κομουνιστής, οκτώ στους δέκα κατοίκους δηλώνουν πιστοί χριστιανοί και η οπλοκατοχή είναι χόμπι, πάθος και μαζί οργανική ανάγκη. Ο 47χρονος Τεξανός είναι παιδί της «βαθιάς» Αμερικής, αυτής που μισανοίγει το στόμα για να μιλήσει, προτιμάει τις σφαίρες από τις λέξεις και η διαφορά ώρας που τη χωρίζει από τη Νέα Υόρκη μετριέ­ται σε... αιώνες. Φανταστείτε ότι η καριέρα του ξεκίνησε σε ένα μπαρ του Όστιν, όταν ο υπεύθυνος κάστινγκ του φιλμ ενηλικίωσης «Νεανικά Μπερδέματα», αφού τα ήπιε μαζί του, αποφάσισε ότι είναι ο κατάλληλος πρωταγωνιστής για την ταινία τού επίσης Τεξανού Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ.

Από τότε ο Μακόναχι ταξίδεψε αρκετές φορές στην πατρίδα του για επαγγελματικούς λόγους: από το slasher «Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι: Η Επιστροφή» (1994) και την κωμικο-πιστολερο-περιπέτεια «The Newton Boys» (1998) μέχρι το τηλεοπτικό «True Detective» (2014) και το οσκαρικό του breakthrough «Dallas Buyers Club» (2013). Στις τελευταίες δύο επισκέψεις του, μάλιστα, ο Αμερικανός σταρ φρόντισε να παρουσιάσει με μοναδική ερμηνευτική ακρίβεια τη γυμνή, σχιζοειδή πραγματικότητα μιας χώρας που τρέφεται από το μεγαλοϊδεατισμό της υπερδύναμης και αδυνατεί να αντιμετωπίσει την εγγενώς αντιφατική ταυτότητά της...

Οι τρεις φάσεις της καριέρας του

Διοπτροφόρος νεαρός δικηγόρος στην «Ετυμηγορία» του 1996
Διοπτροφόρος νεαρός δικηγόρος στην «Ετυμηγορία» του 1996

Λίγες οι μπουνάτσες και πολλές οι φουρτούνες στην καριέρα του Μακόναχι. Την αναπάντεχη αναγνώριση που του πρόσφεραν τα «Νεανικά Μπερδέματα» το 1993 ακολούθησαν κάποιες –λίγες– ποιοτικές στιγμές και πολλά κάτω του μετρίου γεμίσματα. Αν έπρεπε να επιλέξουμε τις αξιοπρεπείς εμφανίσεις του κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90, θα βάζαμε στο μικρό σακούλι με τα best of την πρωταγωνιστική εμφάνιση στο αντιρατσιστικό δικηγορικό δράμα «Η Ετυμηγορία» (1996) του Τζόελ Σουμάχερ και τους δεύτερους ρόλους στη sci-fi «Επαφή» (1997) του Ρόμπερτ Ζεμέκις και στο χλιαρό σπιλμπεργκικό έπος «Amistad» (1997).

Η επόμενη δεκαετία λειτουργεί βραχυπρόθεσμα ευεργετικά για την τσέπη του, αλλά μακροπρόθεσμα υποθηκεύει την υποκριτική αξία του. Έτσι η αρχική αποδοχή πρωταγωνιστικών ρόλων σε ρομαντικές κομεντί γρήγορα θα μετατραπεί σε romcom λούπα, η οποία παρ’ ολίγον να τον υποβιβάσει στη β΄ χολιγουντιανή κατηγορία. Νομίζω πως οι τίτλοι «Ο Γάμος του Εραστή μου» (2001), «Πώς να Χωρίσετε σε 10 Μέρες» (2003) και «30άρης από Σπίτι» (2006) μαρτυρούν την ποιότητα της δεύτερης φάσης στην καριέρα του Μακόναχι.

banner
Σούπερ γυμνασμένος στρίπερ στο «Magic Mike» του Στίβεν Σόντερμπεργκ
Σούπερ γυμνασμένος στρίπερ στο «Magic Mike» του Στίβεν Σόντερμπεργκ

Προς το τέλος των ’00s όμως ο ­Τεξανός σταρ αποφασίζει να πει ένα μεγαλοπρεπές «όχι» σε όλες τις ρομαντικές κομεντί που του προτείνονται. Για οκτώ μήνες το τηλέφωνό του σταματά να χτυπάει­ και κάπως έτσι περνάει στην τρίτη και πιο ποιοτική ερμηνευτική φάση του. Ύστερα από μια «καλτ» παράκαμψη με τα φιλμ «Killer Joe» (2011), «Bernie» (2011) και «Paperboy» (2012) βρίσκεται στην αιχμή του αμερικανικού indie σινεμά ως επιδέξιος ρολίστας. Το 2012 τα ανεξάρτητα φιλμ «Ένα Καλοκαίρι» του Τζεφ Νίκολς και κυρίως το «Magic Mike» του Στίβεν Σόντερμπεργκ απέδειξαν στους πάντες ότι ο αναγεννημένος Μάθιου έχει εντρυφήσει στη Μέθοδο, αποτελώντας τη νέα περίπτωση ενός παραγνωρισμένου ηθοποιού που κερδίζει με το σπαθί του την καταξίωση – διαχρονικό φετίχ του Χόλιγουντ. Έπειτα από ένα χρόνο χάνει 21 κιλά και χτίζει έναν απόλυτα αυθεντικό χαρακτήρα στο «Dallas Buyers Club», κατακτώντας το πρώτο Όσκαρ της καριέρας του.

Στη ζούγκλα του αμερικανικού ονείρου

Είκοσι κιλά λεπτότερος και ένα χρυσό αγαλματίδιο… βαρύτερος στο «Dallas Buyers Club» του 2003
Είκοσι κιλά λεπτότερος και ένα χρυσό αγαλματίδιο… βαρύτερος στο «Dallas Buyers Club» του 2003

Τέσσερα χρόνια μετά την οσκαρική αναγνώριση, έχοντας προσθέσει επιπλέον ερμηνευτικές επιτυχίες στο βιογραφικό του (από τον «Λύκο της Wall Street» και το «Interstellar» μέχρι τον πρόσφατο «Επαναστάτη»), ο 47χρονος πετυχαίνει άλλη μία ολική μεταμόρφωση παίρνοντας 20 κιλά, βάζοντας άθλια οδοντοστοιχία και φτιάχνοντας μεσήλικη καραφλίτσα. Όλα αυτά για να ερμηνεύσει στο «Gold» τον ακούραστο κυνηγό του αμερικανικού ονείρου Κένι Γουέλς, ο οποίος ύστερα από μια σειρά αποτυχημένων επιλογών ψάχνει να βρει χρυσό στη ζούγκλα της Ινδονησίας. Εδώ όμως το κινηματογραφικό στοίχημα είναι προσωπικό. Ο Μακόναχι βρήκε στον χαρακτήρα του τυχοδιώκτη πρωταγωνιστή στοιχεία από τον ονειροπόλο πατέρα του. Αυτόν που τον έμαθε –όπως λέει ο ίδιος– να ρισκάρει τα πάντα έχοντας ως μοναδικό σκοπό να φτάσει στο στόχο του. Αυτός είναι και ο λόγος που ο θαρραλέος Τεξανός σταρ έφτασε στην παγκόσμια καταξίωση ύστερα από μια εικοσαετία αμφιλεγόμενων επιλογών. Ένα χολιγουντιανό success story βγαλμένο μέσα από το τυχοδιωκτικό DNA της Αμερικής...

Σχετικά Θέματα