Κριτική

Τα Σκυλιά δε Φοράνε Παντελόνια

Από -

Ο 43χρονος Φινλανδός σεναριογράφος και σκηνοθέτης Γ(ιούκα)-Π(έκα) Βαλκεαπάα γοητεύεται από τις δύσκολες, περιπετειώδεις σχέσεις αταίριαστων χαρακτήρων. Αταίριαστων μεταξύ τους, όπως ένα βωβό αγόρι και ένας μυστηριώδης ξένος στο «Muukalainen» (2008), ή αταίριαστων με μια αυστηρή, ευνομούμενη κοινωνία, σαν τους δύο έφηβους φυγάδες του «They Have Escaped» (2014). Στην τρίτη του ταινία φέρνει κοντά δύο ανθρώπους οι οποίοι νιώθουν πως κινούνται στο περιθώριο της ζωής, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας τους.

Ο Γιούχα είναι ένας χειρουργός, ο οποίος δεν μπορεί να ξεπεράσει το θάνατο της αγαπημένης του συζύγου από πνιγμό, παρά την προσπάθειά του να τη σώσει, που κόντεψε να του στοιχίσει και τη δική του ζωή. Ο ίδιος έχει βυθιστεί σε μακροχρόνια κατάθλιψη, κάτι που τον εμποδίζει να συναντήσει ανθρώπους, να βγει να διασκεδάσει και, κυρίως, να συνδεθεί συναισθηματικά με την έφηβη κόρη του, έτοιμη να κάνει την επανάστασή της και την πρώτη ερωτική σχέση της. Η Μόνα είναι μια μοναχική γυναίκα (θα θέλαμε να ξέραμε περισσότερα για τις ιδιωτικές στιγμές της) η οποία δουλεύει ως dominatrix στο υπόγειο ενός τατουατζίδικου, όπου και θα συναντήσει τον Γιούχα, τυχαία περιπλανώμενο στα ημιφωτισμένα δωμάτιά του. Εντυπωσιασμένος από τον απαγορευμένο, διαστροφικό κόσμο που ανακάλυψε, ο Γιούχα θα επιστρέψει αναζητώντας τη Μόνα, η οποία δεν θα αργήσει να του γίνει μαζοχιστική εμμονή.

Ο Βαλκεαπάα γνωρίζει πως η αποδοχή, όπως και η γνώση, κερδίζεται με επώδυνο τίμημα. Σε μια σεναριακά ενδιαφέρουσα αντιστροφή, όμως, η πορεία του Γιούχα μέσα από τον πόνο δεν ξεκινά ως λυτρωτική τελετουργία η οποία θα τον απαλλάξει από το παρελθόν, αλλά σαν μια πράξη μίμησης η οποία τον φέρνει ξανά «πίσω». Ζητάει λοιπόν από τη Μόνα να τον στραγγαλίζει κάθε φορά και περισσότερο, θυμίζοντάς του έτσι την προσπάθεια να σώσει τη γυναίκα του, η οποία οδήγησε στον παραλίγο πνιγμό του. Επιστρέφει διαρκώς εκεί που νιώθει ασφαλής, όπως και η Μόνα στο ρόλο της αφέντρας. αυτόν στον οποίο διατηρεί τον έλεγχο, «μεταμφιεσμένη» με μαύρα δερμάτινα και περούκα. Ένας ρόλος που την απομακρύνει από τον εαυτό της και την απελευθερώνει, όπως κι ο ρόλος του «σκλάβου» Γιούχα τον απελευθερώνει από τη ρουτίνα του ιατρικού επαγγέλματος.

Ούτε οι αναμνήσεις ούτε οι μεταμφιέσεις, όμως, μπορούν να μας προστατέψουν από το ανίκητο ένστικτο της επιβίωσης, το οποίο τελικά παίρνει το πάνω χέρι σ’ αυτήν τη διασκεδαστικά τολμηρή, σεξουαλικά απελευθερωμένη μαύρη κωμωδία βορειοευρωπαϊκών ηθών. Στημένη απλά, γραμμένη πικάντικα και δομημένη σημειολογικά πάνω σε αντιθέσεις και συμπαραδηλώσεις για το ανθρώπινο σώμα (S&M, τατουάζ, χειρουργικές επεμβάσεις), το υγρό στοιχείο και το σκοτεινό υποσυνείδητο (λίγα σκαλιά κάτω από την επιφάνεια).

Φινλανδία. 2019. Διάρκεια: 105΄. Διανομή: AMA FILMS.