Κριτική

Στα Εννιά

Από -

Μια φιλόδοξη μίξη διαφορετικών σινε-ειδών έχοντας ως βάση μια επίκαιρη σεναριακή ιδέα επιχειρεί στην ταινία του ο σκηνοθέτης και ζωγράφος Άγγελος Σπάρταλης («Από τη Γη στη Σελήνη»), με φόντο τη μοντέρνα Αθήνα της κρίσης και του gentrification. Στο κέντρο της πόλης ζει ένα κορίτσι φάντασμα, το οποίο κατοικεί σε διαμέρισμα που έχει κατασχεθεί από τις τράπεζες και επιτίθεται βίαια σε όποιον προσπαθεί να το κατοικήσει. Είτε αυτοί είναι πιθανοί αγοραστές είτε οι μεσίτες που τους το παρουσιάζουν. Η υπόθεση του «Στα Εννιά» έχει τα στοιχεία που θα έφτιαχναν ένα κοινωνικό θρίλερ ή ένα φιλμ μαγικού ρεαλισμού με πρωτότυπο στιλ και αλληγορικό χαρακτήρα.

Η ταινία του Σπάρταλη όμως δε βρίσκει την κινηματογραφική γλώσσα που θα συνδύαζαν αρμονικά αυτά τα συστατικά, ώστε να αποκτήσει χαρακτήρα, έτσι οδηγείται στο να δείχνει αισθητικά συγκεχυμένη. Ακόμα και τις στιγμές που, εξαιτίας της επιλογής του ασπρόμαυρου, δημιουργείται μια στοιχειωδώς υποβλητική ατμόσφαιρα, η σκηνοθεσία κατακερματίζει αδόκιμα τον ειρμό της αφήγησης. Το κέντρο βάρους της αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη ενώ, συχνότερα από όσο χρειάζεται, υποβαθμίζεται η αλληγορική διάσταση της ταινίας, με χαρακτηριστικές τις περιπτώσεις που παίρνουν τα ηνία επιφανειακοί διδακτικοί κοινωνικοί σχολιασμοί. Ο Σπάρταλης θίγει έκτακτα ζητήματα, η φόρμα που επιλέγει όμως, σε συνδυασμό με το κακοκουρδισμένο μοντάζ και την αδέξια περιστασιακή χρήση του χιούμορ, εμποδίζουν την ταινία από το να δουλέψει όπως θα ήθελε.

Ελληνική. 2019. Διάρκεια: 95΄.