Κριτική

Spider-Man: Μακριά από τον Τόπο του

Από -

Η ανάλαφρη και απενοχοποιημένα διασκεδαστική εκδοχή του Σπάιντερμαν επιστρέφει και συναντά τον Τομ Χόλαντ –μετά τα γεγονότα της «Τελευταίας Πράξης»– να προσπαθεί να ισορροπήσει τις προσωπικές του ανάγκες με τις υποχρεώσεις του απέναντι στην ανθρωπότητα. Μαζί του ένα ολόκληρο κινηματογραφικό σύμπαν δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι έτοιμο να θέσει τα θεμέλια της επόμενης φάσης του υπερηρωικού franchise, η οποία ξεκινά από τη Βενετία, όπου ο Πίτερ Πάρκερ ταξιδεύει με το σχολείο του για να βρει, εκτός από τις γόνδολες, την αγάπη στο πρόσωπο της Εμ Τζέι, αλλά και τον Νικ Φιούρι, ο οποίος του αναθέτει μια νέα αποστολή. Απέναντι στη νέα απειλή κάποιων γιγαντιαίων πλασμάτων, ο Σπάιντερμαν θα πρέπει να ενώσει τις δυνάμεις του με τον πρωτοεμφανιζόμενο Μιστέριο για να τα εξουδετερώσει.

Ο Τζον Γουότς του «Η Επιστροφή στον Τόπο του» βρίσκεται ξανά πίσω από την κάμερα, αυτήν τη φορά όμως παραδίδει ένα άνισο σίκουελ με ανολοκλήρωτες τις καλύτερες ιδέες του. Αυτές εντοπίζονται στην, με όρους κομεντί, αβίαστα cool και αστεία απεικόνιση των αδέξιων προσπαθειών του Πάρκερ να πλησιάσει την απόμακρη Εμ Τζέι, καθώς και στην εκμετάλλευση της δύναμης του Μιστέριο να κατασκευάζει οφθαλμαπάτες εικονικής πραγματικότητας. Ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τα όρια μεταξύ αλήθειας και μύθου, επιτρέπει στον Γουότς να παραλληλίσει αυτήν τη δύναμη με την παραμορφωτική ικανότητα των fake news, αλλά και να στήσει μια φανταστική σεκάνς μάχης, από τις καλύτερες στο Marvel-ικό σύμπαν. Η αχρείαστα σοβαροφανής εξέλιξη της αφήγησης, όμως, δεν αργεί να πάρει την κατεύθυνση των τυποποιημένων υπερηρωικών μπλοκμπάστερ, με την αναπόφευκτη συμμόρφωση στις συμβάσεις του είδους να στερεί από την ταινία σημαντικό μέρος της ανανεωτικής της δυναμικής. 

ΗΠΑ. 2019. Διάρκεια: 135΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.