Κριτική

Somnia

Από -

Μετά το θάνατο του μικρού τους γιου, ο Μαρκ και η Τζέσι υιοθετούν τον οκτάχρονο Κόντι. Ένα ευγενικό και ήρεμο παιδί, τα όνειρα του οποίου, ενώ εκείνο κοιμάται, γίνονται πραγματικότητα. Το ίδιο και οι εφιάλτες του, σε ένα απόλυτα κοινότοπο θρίλερ με υποσχόμενη αρχή, προβλέψιμη εξέλιξη και ανόητο φινάλε.

Μετά τον ανάμεικτων εντυπώσεων «Καθρέφτη της Κολάσεως», ο σεναριογράφος Τζεφ Χάουαρντ και ο τηλεοπτικής προϋπηρεσίας σκηνοθέτης Μάικ Φλάναγκαν συναντιούνται ξανά σε μια συνταγογραφημένη ταινία τρόμου. Όπως οι περισσότερες του είδους, έτσι κι αυτή ξεκινά με μια ιδέα που μοιάζει ενδιαφέρουσα: Μετά το θάνατο του μικρού τους γιου, που δημιούργησε απόσταση μεταξύ τους, ο Μαρκ και η Τζέσι αποφασίζουν να υιοθετήσουν τον οκτάχρονο Κόντι. Ένα ευγενικό και ήρεμο παιδί, τα όνειρα του οποίου, ενώ εκείνο κοιμάται, γίνονται πραγματικότητα.

Το ίδιο και οι εφιάλτες του, για τους οποίους το φιλμ μάς υπενθυμίζει όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται πως αφορούν τον τρόπο που εμείς (το υποσυνείδητό μας, δηλαδή) βλέπουμε την πραγματικότητα, «ένας τρόπος διαλόγου με τον εαυτό μας». Κινηματογραφικά αξιοποιήσιμη, αυτή η διάσταση δεν θα χρησιμεύσει εδώ παρά στην κορύφωση μιας απόλυτα προβλέψιμης εξέλιξης και κυρίως ενός ανόητου, στα όρια του ασυνάρτητου φινάλε, το οποίο δεν είναι καν ιδιαίτερα τρομακτικό (ειδικά μπροστά στην «ερμηνεία» του Τόμας Τζέιν). Όπως και ο Κάνκερος, ο κακός της υπόθεσης, που νομίζεις πως έχει βγει από φτηνό b-movie της δεκαετίας του ’50.

ΗΠΑ. 2016. Διάρκεια: 97΄. Διανομή: TANWEER.