Κριτική

Snowpiercer

Από -

Το 2031 μ.Χ. η Γη έχει περιέλθει σε μια νέα εποχή παγετώνων και οι μόνοι επιζώντες επιβαίνουν στο Snowpiercer, ένα τρένο που κινείται συνεχώς. Μην μπορώντας να ανεχτούν άλλο τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, οι επιβάτες της οικονομικής θέσης εξεγείρονται και προσπαθούν να φτάσουν ως το μπροστινό βαγόνι της μηχανής και να πάρουν τον έλεγχο. Δεξιοτεχνικά σκηνοθετημένη κλειστοφοβική περιπέτεια που εξελίσσεται πολλά υποσχόμενη, ολοκληρώνεται όμως εντελώς κοινότοπα.

Στο δημοσιευμένο το 1982 graphic novel «Le Transperceneige» των Ζαν-Μαρκ Ροσέτ και Ζακ Λομπ, η Γη του 2031 μ.Χ. έχει περιέλθει σε μια νέα εποχή παγετώνων και οι μόνοι επιζώντες επιβαίνουν στο Snowpiercer, ένα τρένο που κινείται συνεχώς. Στο πίσω μέρος του και σε βγαλμένες από μυθιστόρημα του Τσαρλς Ντίκενς συνθήκες ζουν οι επιβάτες της οικονομικής θέσης, ενώ στα μπροστινά βαγόνια υπάρχουν η αεικίνητη μηχανή, οι προύχοντες και ο αόρατος για τους υπόλοιπους Γουίλφορντ, ο πολυεκατομμυριούχος κατασκευαστής του σιδηροδρομικού δικτύου και ο άνθρωπος ο οποίος καθοδηγεί αυτήν τη μοντέρνα κιβωτό.
Με ηγέτη τον αποφασισμένο Κέρτις, οι εξαθλιωμένοι επιβάτες των τελευταίων βαγονιών αποφασίζουν να αλλάξουν την τύχη τους, εξεγείρονται βίαια κι επιχειρούν να φτάσουν μέχρι τη μηχανή. Με τη βοήθεια του Κέλι Μάστερσον («Πριν ο Διάβολος Καταλάβει ότι Πέθανες»), ο ευρηματικός Κορεάτης Μπονγκ Τζουν-Χο («Ο Επισκέπτης», «Μητέρα») διασκευάζει το «Le Transperceneige» και στήνει έναν… στενό, αλλά πειστικό οργουελικό μικρόκοσμο, όπου οι σχηματικές κοινωνικές αντιθέσεις υπάρχουν μόνο και μόνο για να δώσουν αφορμή εκκίνησης σε μια σφιχτοδεμένη κλειστοφοβική περιπέτεια.

Βαγόνι το βαγόνι και σεκάνς τη σεκάνς, η πορεία των εξεγερμένων προς το άγνωστο και την εξουσία περιλαμβάνει μια σειρά από εντυπωσιακές συγκρούσεις και ανατροπές, με κορυφαία τη βυθισμένη στο σκοτάδι φονική αντιπαράθεση με τους οπλισμένους φρουρούς. Ο Τζουν-Χο εντυπωσιάζει με τη βιρτουοζιτέ του και ξέρει να κουμαντάρει την αγωνία και την ένταση. Αυτό το οποίο δεν έχει στα χέρια του είναι μια θεμελιωμένη δραματουργία, στηριζόμενος σε μια χούφτα διάφανων χαρακτήρων κόμικς και μια απλοϊκότατη φιλοσοφικο-πολιτική παραβολή. Άφθονη δράση­, έξυπνο χιούμορ, αλλά λιγοστό συναίσθημα και στοιχειώδεις διά­λογοι (συν ελάχιστα εντυπωσιακά ειδικά εφέ) οδηγούν τελικά σε μια μάλλον απογοητευτική­ κορύφωση, όπου οι εκπλήξεις αποδεικνύονται κάθε άλλο παρά αιφνιδιαστικές, ένας κοινότοπος μονόλογος (σαν του Αρχιτέκτονα στο «Matrix») «εξηγεί» τα αυτονόητα και μια ηρωική έξοδος με μετέωρη κατάληξη ολοκληρώνει αυτήν τη θεαματική, αλλά αβαθή αλληγορική φαντασία.

Ν. Κορέα. 2013. Διάρκεια: 126΄. Διανομή: VILLAGE FILMS.