Κριτική

Σιωπηλός Μάρτυρας

Από -

Ανθρώπινες ιστορίες και ιστορικά γεγονότα συνδέονται συγκινητικά, διαλεκτικά, απρόοπτα κι εξόχως κινηματογραφικά από τον τρυφερό δημιουργό του «Μανάβη».

Συνεχίζοντας να αναζητά ιστορίες­ καθημερινών ανθρώπων και με το φακό να τις αναδεικνύει σε συναρπαστικά αφηγήματα που κουβαλούν μέσα τους την Ελλάδα του χθες και του σήμερα, ο Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος («Ο Μανάβης», «Ηθοποιοί: Ημερολόγιο Σπουδής­») κινηματογραφεί το βιογραφικό πορτρέτο της παλιάς φυλακής Τρικάλων, η οποία έκλεισε το 2006 ύστερα από 110 χρόνια λειτουργίας. Επτά πρόσωπα (πολιτικοί και ποινικοί κρατούμενοι, ο τελευταίος διευθυντής, ένας σωφρονιστικός υπάλληλος, μια εκπαιδευτικός και μια συγγραφέας-ερευνήτρια) που συνδέθηκαν με αυτήν ανασυνθέτουν το παρελθόν, το οποίο κρύβει ένα μυστικό αιώνων που... αναδύεται κάποια στιγμή απροσδόκητα.

Αυτό το τελευταίο μοιάζει τόσο με γουστόζικο παιχνίδι της Ιστορίας ή της μοίρας (η τελευταία λέξη ανήκει στη φυλακή) όσο και με καλά σχεδιασμένη μυθοπλαστική ανατροπή μιας κινηματογραφικής διαδρομής, που μέσα από τις πολιτικές αντιθέσεις, την κοινωνική πραγματικότητα και τις λεπτομέρειες της απλής, αόρατης ανθρώπινης καθημερινότητας αναρωτιέται πολλαπλά κι επίμονα πάνω στην ιστορική μνήμη. Μια μνήμη πάθους και συμφερόντων, μεγαλείου και ταπεινοφροσύνης, εγκλεισμού και αποκλεισμού. Μια μνήμη γνήσια ελληνική.

Ελλάδα. 2016. Διάρκεια: 72΄.

Σχετικά Θέματα