Κριτική

Sex & Ψυχανάλυση

Από -

Γαλλικό σινεμά και ψυχανάλυση πάνε παρέα (όχι μόνον) τον τελευταίο καιρό, καθώς την ίδια εβδομάδα που στις ελληνικές αίθουσες η Βιρζινί Εφιρά ξαπλώνει στο ντιβάνι την Αντέλ Εξαρχόπουλος, η Ζιλιέτ Μπινός προσπαθεί να βάλει τάξη στα ψυχολογικά της με τη βοήθεια της Νικόλ Γκαρσιά («Ποια Νομίζεις Ότι Είμαι»). Γιατρός και ασθενής είναι ούτως ή άλλως ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό κινηματογραφικό δίδυμο όταν η σχέση τους επικεντρώνεται στην ψυχολογία, ανοίγοντας ένα ευρύ πεδίο ταυτίσεων, ανταγωνισμών, αντιστροφής ρόλων, μεταβιβάσεων, αποκρύψεων και παιχνιδιού ανάμεσα στο είναι και το φαίνεσθαι.

Ένα τέτοιο ακριβώς θέλει να στήσει και η Ζιστίν Τριέ (της υποψήφιας για πέντε Σεζάρ κομεντί «Victoria»), στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η Σιμπίλ. Μια πρώην αλκοολική ψυχοθεραπεύτρια, μητέρα δυο μικρών παιδιών, η οποία αποφασίζει να εγκαταλείψει το επάγγελμά της για να αφοσιωθεί στη μεγάλη αγάπη της, τη λογοτεχνία. Όταν όμως η νεαρή Μαργκό, μια ανασφαλής ηθοποιός, ζητήσει τη βοήθειά της, αρχικά θα προσπαθήσει απρόθυμα να τη βοηθήσει. Θα παρασυρθεί όμως από τον παθιασμένο χαρακτήρα και τη θυελλώδη ζωή της, θα διαπιστώσει πως μπορεί να την χρησιμοποιήσει ως ηρωίδα του καινούργιου της βιβλίου και θα εισχωρήσει για τα καλά στη ζωή της, κάτι που θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες και για τις δύο γυναίκες.

Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ και ο Γούντι Άλεν, δυο σκηνοθέτες τους οποίους λατρεύουν οι Γάλλοι, καθοδηγούν την Τριέ σε ένα αρχικά ενδιαφέρον ψυχόδραμα, το οποίο προσπαθεί να περιγράψει με έντονο χιούμορ μια εξαιρετικά περίπλοκη σχέση. Αυτή δυο χαρακτήρων που ζουν τη ζωή «με διαμεσολάβηση», προσπαθώντας να μιμηθούν την αλήθεια της είτε μέσω της ηθοποιίας είτε μέσω της συγγραφής.

Τόσο η Σιμπίλ όσο και η Μαργκό εφευρίσκουν για τους εαυτούς τους ρόλους (βλέπουμε την πρώτη στις συνεδρίες της μ’ έναν έφηβο να παίζει Monopoly), γοητεύονται και παρασύρονται απ’ αυτούς, χάνοντας έτσι την πραγματική τους ταυτότητα. Αναζητώντας την, προσπαθούν να την προβάλουν η μία στην άλλη, αλλά η ζωή έχει τους δικούς τους νόμους κι όλο αυτό το παιχνίδι το σκληρό τίμημά του.

Το ίδιο βέβαια ισχύει και για το σινεμά, με την Τριέ να παρασύρεται κι αυτή ανεξέλεγκτα από τη σαγήνη του ψυχολογικού λαβύρινθου που έχει κατασκευάσει. Φορτώνει το σενάριό της με υποπλοκές, για χάρη ενός έντονα υπονομευτικού χιούμορ σπρώχνει την αληθοφάνεια στα άκρα, επαναλαμβάνει μέχρι εξάντλησης την «ανταλλαγή» ρόλων και ενώ το δράμα της διογκώνεται με τον πιο πομπώδη και… γαλλικό τρόπο, μας κλείνει διαρκώς το μάτι για να μην πάρουμε τίποτα στα σοβαρά! Ούτε τις αναφορές στον Ροσελίνι («Στρόμπολι») ούτε τις παθιασμένες ερωτικές σκηνές ούτε τη σχέση ψυχανάλυσης και μάντισσας Σίβυλλας (Σιμπίλ)…

Γαλλία. 2019. Διάρκεια: 100΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ FILM.