Κριτική

Σε Πόλεμο

Από -

Η απάνθρωπη καπιταλιστική πραγματικότητα, εκφρασμένη μέσα από το αμοραλιστικό κυνήγι του κέρδους, επανέρχεται ως κεντρική ιδέα των ταινιών του Στεφάν Μπριζέ, ενός δημιουργού που διαφοροποιεί κατά περίπτωση το σκηνοθετικό του στιλ, από τον νταρντενικό «Νόμο της Αγοράς» στο δραματικό ρεαλισμό εποχής της «Ζωής Μιας Γυναίκας», μένει όμως πιστός στην πολιτική προσέγγιση της καθημε­ρινότητας. Έτσι στο «Σε Πόλεμο» την πλησιάζει μέσα από μια στρατευμένη και την ίδια στιγμή αποστασιοποιημένη ματιά, ένα ενδιαφέρον όσο και απαιτητικό (για τον θεατή) κινηματογραφικό πείραμα.

Ρεπορταζιακές εικόνες αποτυπώνουν τα γεγονότα που συνοδεύουν την απόφαση της εταιρείας Περέν, πρόσφατα εξαγορασμένης από τους Γερμανούς, να κλείσει το εργοστάσιό της στη Νοτιοδυτική Γαλλία. Παρά τις προ διετίας δεσμεύσεις των ιδιοκτητών, αυτοί αποφασίζουν να σταματήσουν τη λειτουργία της συγκεκριμένης μονάδας παραγωγής ανταλλακτικών αυτοκινήτων και να πετάξουν στο δρόμο 1.100 εργαζομένους.

Ακολουθώντας τον Λοράν, έναν χωρισμένο 55άρη που περιμένει το πρώτο εγγόνι του και ηγείται των απεργιακών κινητοποιήσεων των εργατών, η κάμερα του Μπριζέ καταγράφει συναντήσεις, διαβουλεύσεις, συνεδριάσεις και πορείες με έναν πυρετώδη, ντοκιμαντερίστικο ρεαλισμό, ο οποίος, συνδυασμένος με –μυθοπλαστικό– τηλεοπτικό ρεπορτάζ, ρίχνει τον θεατή στην αρένα μιας ιλιγγιώδους εργασιακής και πολιτικής αντιπαράθεσης. Η ταινία επιμένει στις λεπτομέρειες των ατελείωτων συζητήσεων και αρνείται κάθε ψυχολογισμό, ενώ αφήνει τα γυμνά και διεξοδικά καταγεγραμμένα γεγονότα να μιλήσουν.

Αργά και σταδιακά η ένταση ανεβαίνει, η (ηθική και κοινωνική) δέσμευση του Λοράν αυξάνεται και η αληθινή διάσταση του πολιτικού «παιχνιδιού», βασισμένου εξολοκλήρου στους... νόμους της αγοράς, αποκαλύπτεται στην πλήρη διάστασή του. Ο Μπριζέ αποδεικνύεται άξιος διαχειριστής της κινηματογραφικής κληρονομιάς του Κεν Λόουτς, η οποία, πάντα επικεντρωμένη στον άνθρωπο, αποκαλύπτει στο (τολμηρό) φινάλε της ταινίας πως πίσω από κάθε πολιτικοκοινωνική αντιπαράθεση υπάρχει πάντα και τουλάχιστον μια συγκινητική προσωπική τραγωδία.

Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 113΄. Διανομή: SEVEN FILMS.

Σχετικά Θέματα