Κριτική

Πόκεμον Ντετέκτιβ Πίκατσου

Από -

Επειτα από τρεις anime ταινίες στις αρχές των ’00s, οι οποίες ξεχάστηκαν μαζί με τη σταδιακή πτώση της δημοτικότητας του Pokemon franchise, η πρόσφατη επιστροφή των γιαπωνέζικων μικρών τεράτων στη μόδα έσπρωξε ξανά και τον σταρ Πίκατσου στη μεγάλη οθόνη. Aυτήν τη φορά ως... βοηθό ντετέκτιβ, συνεργάτη του έμπειρου Χάρι Γκούντ­μαν. Όταν όμως ο τελευταίος σκοτώνεται (ή μήπως εξαφανίζεται;) μυστηριωδώς, ο γιος του και ο αφοσιωμένος Πίκατσου ξεκινούν μια επικίνδυνη έρευνα για να μάθουν την αλήθεια.

Η ιδέα να συνδυαστούν τα Πόκεμον με το φιλμ νουάρ θα μπορούσε ίσως να εξελιχτεί σε κάτι πιο φρέσκο από το «Happytime Murders». Ή έστω σε κάτι ακριβώς σαν το «Happytime Murders». Κι όμως, το αποτέλεσμα είναι πολύ χειρότερο απ’ ό,τι αρχικά ακούγεται, μετέωρο ανάμεσα σε μια προσχηματική αστυνομική ίντριγκα, περιπέτεια φαντασίας με μετριότατα εφέ και νεανική κωμωδία με παιδικό χιούμορ. Ούτε οι ατάκες του Πίκατσου, με τη φωνή του Ράιαν Ρέινολντς, δεν είναι στοιχειωδώς διασκεδαστικές, για να μη μιλήσουμε για το αναπόφευκτο ρομάντζο, τα plot twists (;) και το αφόρητα ξενερωτικό φινάλε.

ΗΠΑ, Ιαπωνία. 2019. Διάρκεια: 104΄. Διανομή: TANWEER.