Κριτική

Ποιός Κλέβει Ποιόν;

Από -

Κλειστοφοβικό θρίλερ υψηλής έντασης με υποδειγματικό αφηγηματικό ρυθμό και οξείες πολιτικές νύξεις.

Επιβεβαιώνοντας την ικανότητά του στις ταινίες είδους, από θρίλερ και περιπέτεια έως καθαρό τρόμο, το ισπανικό σινεμά μάς φιλοδωρεί με μια ακόμα ευχάριστη έκπληξη. Μια σφιχτοδεμένη heist movie που δεν φέρνει κάποια πρωτοκλασάτη υπογραφή, αλλά συνδέει τον πολύπειρο σεναριογράφο Χόρχε Γκουερικαετσεβαρία, («Καυτή Σάρκα», «Κελί 211», «Η Ακολουθία της Οξφόρδης») και τον Καταλανό σκηνοθέτη μιας σειράς άπαιχτων στη χώρα μας ταινιών δράσης Ντανιέλ Καλπαρσόρο, με γνωστότερες τις υποψήφιες για Γκόγια «Guerreros» (2002) και «Invasor» (2012).

Όλα πάντως ξεκινούν σαν ένα ακόμα αστυνομικό θρίλερ, όταν μια ομάδα μασκοφόρων ληστών εισβάλλει μια μέρα με καταρρακτώδη βροχή σε μια τράπεζα της Βαλένθια. Οι ληστές μοιάζει να μην ανησυχούν για τους αστυνομικούς που περικυκλώνουν το κτίριο, έχοντας προετοιμάσει τη διαφυγή τους μέσω ενός υπόγειου τούνελ το οποίο οδηγεί σε έναν εγκαταλειμμένο σιδηροδρομικό σταθμό. Όταν όμως μαζεύουν τα λεφτά και το περιεχόμενο από πολλές θυρίδες, διαπιστώνουν πως το τούνελ έχει πλημμυρίσει, κάτι που τους αναγκάζει να παραμείνουν εγκλωβισμένοι στην τράπεζα. Έτσι, οι πραγματικές προθέσεις των μελών της συμμορίας σχετικά με το πολιτικά επικίνδυνο περιεχόμενο της θυρίδας 314 αρχίζουν σιγά σιγά να αποκαλύπτονται.

Στηριγμένος σε μια αληθοφανή πλοκή που καταφεύγει ελάχιστες φορές σε κοινότοπα τρικ, ο Καλπαρσόρο επιβάλλει εξ αρχής έναν υποδειγματικό αφηγηματικό ρυθμό, ο οποίος συνδυάζει ένταση, σασπένς και ανακουφιστικές δραματικές ανάσες που χτίζουν χαρακτήρες. Το σπουδαίο είναι πως η ψυχολογία τους αναλύεται σε άμεση σχέση με την εξέλιξη της ιστορίας, όπως άλλωστε και το στοιχείο της συνεχούς βροχής, το οποίο όχι μόνο υποβάλλει μια «σκοτεινή» και μελαγχολικά απειλητική αίσθηση, αλλά καθοδηγεί έξυπνα και την ίδια την πλοκή. Κι όσο αυτή περιπλέκεται, τόσο το «Ποιος Κλέβει Ποιον;» κερδίζει σε αγωνία και νεύρο, έχοντας τον πλήρη έλεγχο του θανατηφόρου παιχνιδιού παραπλάνησης που στο ένα ταμπλό παίζουν οι παγιδευμένοι ληστές μεταξύ τους και στο άλλο οι πολιτικοί με τους αστυνομικούς, τους ληστές και τους τραπεζίτες.