Κριτική

Παρίσι, Τέξας

Από -

Ένα απόλυτα μοντέρνο αριστούργημα το οποίο εξελίσσει το σινεμά του Αντονιόνι και των ανεξάρτητων αμερικανικών ’60s & 70s, βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ Κανών.

Τ ο Πάρις είναι μια πόλη του Τέξας συνονόματη με τη γαλλική πρωτεύουσα. Είναι επίσης μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίφαση, η οποία συνδέει την κομψότητα με το κιτς, τη μεγαλούπολη με την έρημο, την ευρωπαϊκή ιστορία με το αμερικανικό παρόν. Στο αριστουργηματικό φιλμ του Βιμ Βέντερς αντιπροσωπεύει τον ιδεατό τόπο «καταγωγής» ενός ήρωα χωρίς παρελθόν, ο οποίος ξεκινά ένα διπλό οδοιπορικό – πρώτα στα σύνορα του Μεξικού και κατόπιν, όταν τον περιμαζεύει ο αδελφός του, μαζί με τον οκτάχρονο γιο του στο Τέξας, σε αναζήτηση αυτήν τη φορά της εξαφανισμένης γυναίκας του.

Ο Τράβις ψάχνει την υπαρξιακή του ταυτότητα σε έναν κόσμο απομόνωσης, μοναξιάς και αλλοτρίωσης, ο οποίος ορίζεται από ένα αχανές τοπίο κατοικημένο από σιδηροδρομικές γραμμές, μοτέλ, νέον επιγραφές, σκουριασμένες κατασκευές από σίδερο, γκραφίτι, παλιές διαφημιστικές πινακίδες και ατέλειωτους αυτοκινητόδρομους. Η σύγχρονη Αμερική και μάλιστα η γουέστερν εικονογραφία του «μυθικού» νότου της, όπου τα highways δεν είναι παρά μια σειρά από αμέτρητες μυθοπλαστικές δυνατότητες, προσφέρουν στους σεναριογράφους Σαμ Σέπαρντ και Ελ Εμ Κιτ Κάρσον το ιδανικό ντεκόρ για ένα απλό, λιγόλογο όσο και συγκινητικό road movie.

Με τη βοήθεια του φωτογράφου Ρόμπι Μίλερ και του μουσικού Ράι Κούντερ (το υποβλητικό slide guitar σκορ του είναι εμπνευσμένο από το «Dark was the night, cold was the ground» του Μπλάιντ Γουίλι Τζόνσον), ο Βιμ Βέντερς το μετατρέπει σε μια βαθιά εσωτερική οδύσσεια, η οποία περιγράφει σπαρακτικά τη σισύφεια αναζήτηση του σύγχρονου ανθρώπου για επικοινωνία – μεταφρασμένη σε ερωτική ή οικογενειακή σχέση. Πρόκειται για ένα απόλυτα μοντέρνο αριστούργημα το οποίο εξελίσσει το σινεμά του Αντονιόνι και των ανεξάρτητων αμερικανικών ’60s & ’70s, βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ Κανών.

Γερμανία, Γαλλία. 1984. Διάρκεια: 148΄. Διανομή: STRADA FILMS.

Σχετικά Θέματα