Κριτική

Παιχνίδια Φωτιάς

Από -

Η πρώτη ταινία της Μαρί Μονζ μας αποκαλύπτει ένα αόρατο και γοητευτικό μέσα στην παρακμή του νυχτερινό Παρίσι· αυτό του υποκόσμου των παράνομων παιχνιδιών, στο οποίο ο Αμπέλ παρασύρει τη νεαρή Ελά. Χαρισματικός τυχοδιώκτης αυτός, συγκρατημένη κόρη ενός ιδιοκτήτη μπιστρό η οποία περιμένει να συμβεί κάτι συναρπαστικό στη ζωή της εκείνη, όταν συναντηθούν θα ερωτευτούν αστραπιαία. Ο τρόπος με τον οποίο ο Αμπέλ θα την συστήσει στην πυρετώδη πραγματικότητα του τζόγου είναι απολαυστικά δεξιοτεχνικός, όπως άλλωστε και αυτός –ντοκιμαντερίστικος και ξέχειλος από αδρεναλίνη– με τον οποίο η Μονζ περιγράφει τη μετατροπή του ερωτικού πόθου σε μια εθιστική, αυτοκαταστροφική σχέση.

Αυτό όμως που ξεκινά σαν δελεαστική ξενάγηση στη σκοτεινή πλευρά του πάθους εξελίσσεται σε ένα προβλέψιμο στόρι καταδικασμένου έρωτα και κορυφώνεται σαν αδέξιο, παλιομοδίτικο μελόδραμα. Η Μονζ παραδίδεται γρήγορα στη σεναριακή ευκολία και ενώ αυτά τα «Παιχνίδια…» αρχίζουν να γίνονται επικίνδυνα, το σκηνοθετικό σφρίγος της ξεθυμαίνει, μαζί και η αρχικά σαρωτική παρουσία του πάντα δυναμικού Ταχάρ Ραχίμ.

Γαλλία. 2018. Διάρκεια: 105΄. Διανομή: WEIRD WAVE.