Κριτική

Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 2

Από -

Η Ελίζ, το μέντιουμ που βοήθησε στη σωτηρία του μικρού Ντάλτον στην πρώτη ταινία, βρίσκεται νεκρή στο σαλόνι της οικογένειας Λάμπερτ, με το ζευγάρι να ανακρίνεται πλέον από την αστυνομία. Η Ρενέ, έχοντας δει την εικόνα του Τζος σε μια φωτογραφία που τράβηξε το μέντιουμ λίγο προτού ξεψυχήσει, έχει αρχίσει να αμφιβάλλει για την αθωότητα του άντρα της. Διάφορα παράξενα γεγονότα που ακολουθούν θα ενισχύσουν την άποψή της, σε ένα ανέμπνευστο σίκουελ που εξαντλείται σε άσκοπα φλασμπάκ και πηγαινέλα στον κόσμο των πνευμάτων.

Η Ελίζ, το μέντιουμ της πρώτης ταινίας, βρίσκεται νεκρή στο σαλόνι της οικογένειας Λάμπερτ, με το ζευγάρι να ανακρίνεται πλέον από την αστυνομία. Η Ρενέ, έχοντας δει την εικόνα του Τζος σε μια φωτογραφία που τράβηξε η Ελίζ προτού ξεψυχήσει, έχει αρχίσει να αμφιβάλλει για την αθωότητα του άντρα της. Χωρίς να έχουν απαγγελθεί κατηγορίες ακόμη σε κανέναν, το ζευγάρι επιστρέφει στο σπίτι του και προσπαθεί να επανέλθει σε κανονικούς ρυθμούς. Την ίδια στιγμή ο Σπεκς και ο Τάκερ, οι πρώην βοηθοί της Ελίζ, δοκιμάζουν να έρθουν σε επαφή μαζί της για να μάθουν περισσότερα για το θάνατό της, ενώ ο πάτερ φαμίλιας Τζος έχει αρχίσει να ξεφεύγει από τον έλεγχο. Ο Καρλ, ένας φίλος από τα παλιά, έρχεται για να δώσει λύση στο μυστήριο με τα ειδικά διαμορφωμένα ζάρια του…
Το τρομο-παιχνίδι όμως μοιάζει από την αρχή στημένο. Με τα χαρτιά του οικογενειακού μυστηρίου και του whodunit να είναι, δυστυχώς, καμένα ήδη από το φινάλε της πρώτης ταινίας, ο Τζέιμς­ Γουάν και ο σεναριογράφος Λι Γουάνελ αναγκάζονται να προσφέρουν στον θεατή αναμασημένη κινηματογραφική τροφή μέχρι να καταπιαστούν, μετά το πρώτο μισάωρο, με το μυστήριο της «Μαύρης Νύφης» – την οποία είχαμε δει στο τέλος του προηγούμενου φιλμ. Ακόμη και όταν μπαίνουμε επιτέλους στο ψητό της υπόθεσης, τα πάντα μοιάζουν πρόδηλα και σημαδεμένα. Η κατάλληλη βιντεοκασέτα ξεπετιέται από τη στοίβα τη σωστή στιγμή, το μητρώο του εγκαταλελειμμένου νοσοκομείου στο οποίο δούλευε η μητέρα του Τζος είναι στη θέση του και ο φάκελος του ύποπτου ασθενή πάνω-πάνω, ενώ οι σκηνές δράσης δεν πείθουν με τίποτα. Ο Τζέιμς Γουάν («Σε Βλέπω») προσπαθεί να μπαλώσει τα σεναριακά κενά με αναφορές στον κλασικό τρόμο («Λάμψη», «Ψυχώ»), φτιάχνοντας μια κάποια ατμόσφαιρα, η οποία ωστόσο αποδεικνύεται ανεπαρκής. Άσκοπα φλας μπακ και πηγαινέλα στον κόσμο των πνευμάτων, ανέμπνευστο χιού­μορ και ξεθυμασμένος τρόμος έρχονται να συμπληρώσουν την εικόνα ενός παντελώς αχρείαστου σίκουελ. 

ΗΠΑ. 2013. Διάρκεια: 106΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.