Κριτική

Όλο Γελούσε

Από -

Από τον Σωτήρη Μουστάκα μέχρι τον Στάθη Ψάλτη, υπήρξαν για δύο ολόκληρες γενιές μια σειρά κωμικών ηθοποιών που είχαν μεγάλο λαϊκό γκελ, δεν βρήκαν όμως ζωτικό κινηματογραφικό χώρο για να επιβεβαιώσουν το ταλέντο τους και στη μεγάλη οθόνη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Κώστας Τσάκωνας, ο οποίος αναδείχτηκε μέσα από τις πρώτες ταινίες του Θόδωρου Μαραγκού και κυρίως το «Μάθε Παιδί μου Γράμματα». Παρέμεινε όμως φιλμικά αναξιοποίητος, αναλώνοντας το γνήσιο κωμικό ταμπεραμέντο του στις ευκολίες του Δελφιναρίου και της βιντεοκασέτας.

Το «Όλο Γελούσε» αποτελεί ένα φόρο τιμής του Μαραγκού στον αγαπημένο του συνεργάτη, με τον Τσάκωνα να αφηγείται στην… κάμερα τη ζωή και την καριέρα του, ενώ συγγενείς και φίλοι θυμούνται τον διαρκώς γελαστό και καλόκαρδο κωμικό. Πρόκειται για ένα άκρως αγιογραφικό χρονικό που μένει μόνο στη «γαργαλιστική» (κι εκβιαστικά πολιτική) επιφάνεια της διαδρομής του ηθοποιού, αφήνοντας εντελώς ασχολίαστη κάθε καλλιτεχνική επιλογή του, το οποίο είναι αναμφίβολα και το πιο ουσιαστικό στοιχείο του φαινομένου «Κώστας Τσάκωνας».

Μαζί προβάλλεται και το αυτοβιογραφικό, πολιτικά χοντροκομμένο μικρού μήκους animation «Το Όραμα του Θοδωράκη» του ίδιου σκηνοθέτη.

Ελλάδα. 2019. Διάρκεια: 60΄.