Κριτική

Old

Από -

Το πρόβλημα με τον Μ. Νάιτ Σιάμαλαν μοιάζει άλυτο. Ικανότατος σκηνοθέτης ατμόσφαιρας και σεναρίστας γεμάτος εμπνεύσεις, ο Αμερικανοϊνδός δημιουργός έχει σαν ευχή και κατάρα να μην μπορεί να προσηλωθεί σε μια απλή, καθαρή ιδέα ενός θρίλερ. Όταν πήγε να ξεστρατίσει από το είδος, τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά («Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου», «After Earth»), αλλά και μετά τις δύο πρώτες χολιγουντιανές επιτυχίες του («Έκτη Αίσθηση», «Άφθαρτος»), δεν υπέγραψε ούτε μία στιβαρή ταινία μυστηρίου και αγωνίας. Θέλοντας πάντα να φανεί εξυπνότερος από το θεατή του και να φορτώσει με φιλοσοφικο-θεολογικές αλληγορίες τις τραβηγμένες από τα μαλλιά πλοκές του, αδυνατεί να ελέγξει πλήρως –από… καθόλου στο «Lady in the Water» έως αρκετά ικανοποιητικά στον «Διχασμένο»– τις αμετροεπείς φιλοδοξίες του.

Βασισμένο στο graphic novel «Sandcastle» των Πιέρ-Οσκάρ Λεβί και Φρέντρικ Πίτερς, το «Old» επιβεβαιώνει πανηγυρικά όλα τα παραπάνω, αν και ξεκινά από μια απέριττη, μα σοκαριστική έμπνευση θανάσιμου εγκλωβισμού: μια τετραμελής οικογένεια φτάνει σε ένα τροπικό θέρετρο, έτοιμη για ονειρεμένες διακοπές, αν και οι γονείς είναι στα πρόθυρα διαζυγίου, κάτι το οποίο δεν έχουν ακόμα αποκαλύψει στα ανήλικα παιδιά τους. Προσπαθώντας να επιλέξουν δραστηριότητες, θα αποδεχτούν την «κρυφή» πρόταση του υπεύθυνου του resort και μαζί με μερικούς ακόμα τουρίστες θα ξεκινήσουν για μια παραλία στη μέση κάποιας απρόσιτης, προστατευόμενης περιοχής. Εκεί θα ανακαλύψουν το πτώμα μιας νεαρής κοπέλας, θα διαπιστώσουν ότι δεν μπορούν να εγκαταλείψουν την ακτή και ότι στο συγκεκριμένο μέρος ο χρόνος τρέχει με την ταχύτητα του ενός έτους μέσα σε… μισή ώρα.

Τα φιλμ του Σιάμαλαν δεν πάσχουν από αφηγηματικό ρυθμό, ενώ όλα τους εκμεταλλεύονται τις υποβλητικές σιωπές και τη διάχυτη ανησυχία που ξεπηδά από ένα οικείο περιβάλλον. Το ίδιο και το «Old», το οποίο ξεκινά με μια σειρά από απανωτές αναφορές στο πέρασμα του χρόνου, πραγματικό πρωταγωνιστή της αναμέτρησης των ηρώων με τον εαυτό τους, με έναν απολογισμό ζωής και με μερικές κρίσιμες αποφάσεις που πρέπει να παρθούν εν ριπή οφθαλμού και είτε θα τους φέρουν εγγύτερα είτε θα τους απομακρύνουν για πάντα. Μια θεματική η οποία επανέρχεται, ως οικογενειακοί και κοινωνικοί δεσμοί, στη φιλμογραφία του Σιάμαλαν, ο οποίος αδικαιολόγητα επιλέγει να αναμετρηθεί με αυτά τα ερωτήματα μέσα από μια… παρωδία τρόμου στα όρια της φάρσας. Γκροτέσκοι χαρακτήρες, ανόητοι διάλογοι (και μονόλογοι), αμήχανες ερμηνείες, αδέξια συμβάντα και παγωμένο χιούμορ. Όλες οι υποσχόμενες ιδέες μένουν λοιπόν μετέωρες, προδομένες διπλά κι από μια (σχεδόν) πειστική μεν τελική αποκάλυψη-δικαιολογία, την οποία όμως η σεναριακή πλοκή, αλλάζοντας τα φώτα στο φινάλε του κόμικς, μεταχειρίζεται με τσαπατσούλικη βιασύνη και εγκληματική απλοϊκότητα.



ΗΠΑ. 2021. Διάρκεια: 108΄. Διανομή: TULIP ENT.

banner