Κριτική

Οίκτος

Από -

Ο Γιάννης Δρακόπουλος δίνει μια αξέχαστη ερμηνεία σε μια ανά στιγμές συγκινητική ταινία, την οποία όμως σαμποτάρει το αποπροσανατολιστικό φινάλε της.

Με το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του «L» (2012) ο Μπάμπης Μακρίδης προστέθηκε στους Έλληνες δημιουργούς που βρέθηκαν στο κινηματογραφικό προσκήνιο ως «weird wave». Παρά την προφανή αισθητική τους συγγένεια όμως, και την παρουσία του Ευθύμη Φιλίππου («Κυνόδοντας», «Chevalier») στο σενάριο, ο Μακρίδης ξεχωρίζει για τον έντονα συναισθηματικό­ τρόπο με τον οποίο ξεθάβει τις βαθύτερες σκέψεις των ηρώων­ του. Η κάμερα τους ακολουθεί στωικά καθώς εκείνοι «κατασκευάζουν» από την αρχή την ταυτότητά τους, έχοντας προηγουμένως βιώσει ένα σοκαριστικό γεγονός το οποίο τους αφήνει ψυχολογικά μετέωρους.

Αντίστοιχα στον «Οίκτο» ένας άντρας καλείται να αναθρέψει μόνος τον γιο του την ώρα που η σύζυγός του βρίσκεται σε κώμα. Καθώς προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, η οδύνη και ο πόνος που νιώθει του προκαλούν ξαφνικά τόση ευτυχία, που προτίθεται να φτάσει στα άκρα για να την παρατείνει. Ο Γιάννης Δρακόπουλος δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία, εκπέμποντας με μια χαμηλότονη επιβλητικότητα τις αναταράξεις που βιώνει ο χαρακτήρας του σε κάθε πλάνο. Επιπλέον, χάρη στην κωμική του ιδιότητα, οι αποχρώσεις μαύρου χιούμορ που σκαρφίζεται ο Φιλίππου γίνονται στα χείλη του κοφτερές, αποστομωτικές ατάκες.

Από την πλευρά του, ο συν-σεναριογράφος και σκηνοθέτης εμπλουτίζει το αφηγηματικό του στιλ, με τον «Οίκτο» να είναι ανά στιγμές αβίαστα συγκινητικός. Ο ήρωάς του επαναπαύεται στην ικανοποίηση που φέρνει ο μαζοχισμός και βιώνει μια σύγχυση ως προς τι θέλει και τι πρέπει να κάνει, γεγονός που τον οδηγεί σε ένα (υπερβολικά) βίαιο ξέσπασμα, αποπροσανατολιστικό ως προς το ύφος του φιλμ, το οποίο σαμποτάρει ένα άξιο δείγμα γραφής.

Ελλάδα, Πολωνία. 2018. Διάρκεια: 97΄. Διανομή: STRADA FILMS.

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Ε.MARDA πριν από 2 μήνες

    Εξαιρετικη!
    Δε μου αρεσε καθολου που ακομα και μιση ωρα μετα την εναρξη της ταινιας αφηναν να μπαινει κοσμος μεσα στην αιθουσα.

  • ATHINA CHATZOPOULOU πριν από 2 μήνες

    Ωραίο θέμα, ωραία ταινία, ωραία φωτογραφία..
    ..Όμως, για ποιό άραγε λόγο, ο σκηνοθέτης γεμίζει την καρδάρα γάλα και μετά την κλωτσά?

    Δεν έχει φίλους να του επισημάνουν τα αυτονόητα, ανοήτως?