Κριτική

Οι Νέοι Μεταλλαγμένοι

Από -

Μετά από επανεγγραφές σεναρίων, συμπληρωματικά γυρίσματα και διαδοχικές αλλαγές της ημερομηνίας προβολής τους, οι «Νέοι Μεταλλαγμένοι» κάνουν τελικά την περιπετειώδη πρεμιέρα τους στη σκοτεινή αίθουσα. Spin-off των «X-Men», δοκιμάζουν να συνδυάσουν το κλειστοφοβικό θρίλερ με τα υπερηρωικά κλισέ και μια ιστορία νεανικής φιλίας - ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Τζος Μπουν προέρχεται από το χώρο των ρομαντικών κομεντί και δραμάτων («Όλα για την Αγάπη», «Το Λάθος Αστέρι»): πέντε μεταλλαγμένοι νεαροί κρατούνται σε ένα απομονωμένο νοσοκομείο και βασανίζονται από συχνές παραισθήσεις που έχουν να κάνουν με το παρελθόν τους. Ενωμένοι ως ομάδα αποφασίζουν να δραπετεύσουν, ενάντια στη θέληση της ψυχιάτρου που τους επιτηρεί και θεωρεί πως αποτελούν κίνδυνο για τους εαυτούς τους, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο.

Ατμόσφαιρα εγκλεισμού, απειλητικά όνειρα και έντονο μυστήριο γύρω από το παρελθόν και την πραγματική ταυτότητα (και ρόλο) του κάθε μεταλλαγμένου φορτίζουν με ένταση αυτή την ακούσια συνύπαρξη, η οποία θέλει να λειτουργήσει τόσο ως αιτία δραματικών συγκρούσεων όσο και ως αλληγορία. Ο φόβος, του «συστήματος» απέναντι στη νέα γενιά όσο και της τελευταίας απέναντι στον εαυτό της, είναι για τον Τζος Μπουν ο πραγματικός εχθρός των προβληματικών ηρώων του, οι οποίοι θα αργήσουν, αλλά με έναν σεναριακά απόλυτα προβλέψιμο τρόπο θα συσπειρωθούν τελικά ως ομάδα. Το ψυχολογικό πορτραίτο τους σκιαγραφείται με μοντέρνα χολιγουντιανή ευπρέπεια (φυλετικές και σεξουαλικά φιλελεύθερες αναφορές), ενώ η πλοκή εξελίσσεται χωρίς ανατροπές και κορυφώνεται ανέμπνευστα, σε ένα άνισο «θρίλερ δωματίου» που κατά στιγμές έχει ενδιαφέρον, αδυνατεί όμως να λειτουργήσει ως σύνολο κι ως εναλλακτική υπερηρωική περιπέτεια.

Σχετικά Θέματα