Κριτική

Οι Μεταφραστές

Από -

Μπορεί με το πέρασμα του χρόνου το αναγνωστικό κοινό να συρρικνώνεται διαρκώς, υπάρχουν παρ’ όλα αυτά ακόμα συγγραφείς που αποτελούν πραγματικό εκδοτικό χρυσορυχείο. Ένας απ’ αυτούς είναι και ο Νταν Μπράουν («Κώδικας Da Vinci», «Άγγελοι και δαίμονες»), του οποίου το «Inferno» ήταν αναμφίβολα το πλέον αναμενόμενο μυθιστόρημα του 2013. Για να μην υπάρξει διαρροή της πλοκής του λοιπόν, καθώς οι εκδότες σχεδίαζαν την ταυτόχρονη κυκλοφορία του σε πολλές χώρες, ο οίκος Mondadori έκλεισε 11 μεταφραστές σε ένα υπόγειο του Μιλάνου, ελέγχοντας κάθε τους κίνηση και υποχρεώνοντάς τους να δουλεύουν πυρετωδώς.

Οι σεναριογράφοι Ντανιέλ Πρεσλί, Ρομέν Κομπέν και ο σκηνοθέτης Ρεζί Ρουανσάρ, οι οποίοι είχαν ξανασυνεργαστεί στη χαριτωμένη ρομαντική κομεντί «Χτυποκάρδια στο Γραφείο» (2012), εμπνέονται από την περίπτωση του «Inferno» και σκαρώνουν ένα «λογοτεχνικό» θρίλερ αλά Αγκάθα Κρίστι: ένας κλειστός χώρος, ένα πτώμα, ένας ντετέκτιβ, όλοι οι παρόντες ύποπτοι. Μόνο που τη θέση του πτώματος παίρνει εδώ μια πολύ ακριβή διαρροή. Αυτήν την οποία προσπαθεί να αποφύγει ο κυνικός μεγαλοεκδότης (και ντετέκτιβ κατά μία έννοια) Έρικ Άνγκστρομ, ο οποίος παραλαμβάνει το χειρόγραφο από τον τελευταίο τόμο της επιτυχημένης λογοτεχνικής σειράς «Dedalus». Συγγραφέας της ο μυστηριώδης Γάλλος Όσκαρ Μπρακ, του οποίου κανείς άλλος δεν γνωρίζει το πρόσωπο και το αληθινό όνομα.

Η διεθνώς ταυτόχρονη κυκλοφορία του βιβλίου αναγκάζει τον Άνγκστρομ να προσλάβει εννέα μεταφραστές (για αγγλικά, γερμανικά, ισπανικά, ρωσικά, ιταλικά, κινέζικα, πορτογαλικά, δανέζικα και ελληνικά) διατεθειμένους να ζήσουν αποκλεισμένοι και φρουρούμενοι για δύο μήνες σε ένα υπόγειο «καταφύγιο» στη Γαλλία. Κάθε επαφή με το έξω απαγορεύεται, όλες τους οι δραστηριότητες ελέγχονται εξονυχιστικά, κι όμως οι δέκα πρώτες σελίδες του μυθιστορήματος κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και ο ανώνυμος χάκερ ζητά υπέρογκα λύτρα για να μη διαρρεύσει και το υπόλοιπο.

Ο κόσμος της λογοτεχνικής δημιουργίας, από την έμπνευση και τη συγγραφή ως τη μετάφραση και το μάρκετινγκ, μπαίνει στο μικροσκόπιο αυτού του whodunit δωματίου, το οποίο θίγει επιδερμικά όλα τα «μεγάλα» θέματά του. Ακόμα και οι εθνικές/πολιτισμικές διαφορές των μεταφραστών δεν προχωρούν μακρύτερα από εύκολα κλισέ, με όλο το αφηγηματικό βάρος να πέφτει στην εξέλιξη της πλοκής και στον διαρκή αιφνιδιασμό του θεατή. Έτσι, δίπλα στο ποιος είναι ο διαρρεύσας και πώς τα κατάφερε, προστίθεται το ερώτημα ποιος είναι ο αληθινός Όσκαρ Μπρακ, με απανωτά φλας μπακ και ανατροπές να σκορπίζουν υποψίες, να τις παίρνουν πίσω, να δημιουργούν βεβιασμένα καινούργιες και να φτάνουν σε φτηνές σεναριακές υπερβολές που «ευνουχίζουν» το σασπένς, την κλειστοφοβική αίσθηση και την κριτική του τιμήματος της επιτυχίας.

Γαλλία. 2019. Διάρκεια: 105΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Σχετικά Θέματα