Θέμα

Οι καλύτερες κινηματογραφικές στιγμές των Beatles

Από -

Γερές δόσεις ρομαντισμού και νοσταλγίας περιμένουν τους θεατές του «Yesterday», της κομεντί του Ντάνι Μπόιλ («Slumdog Millionaire», «Trainspotting»), στην οποία ακούγονται περί τα 50 κομμάτια των Beatles, όχι όμως ερμηνευμένα από τους ίδιους αλλά με τη φωνή ενός άγνωστου μουσικού. Αυτόν ενσαρκώνει ο πρωτοεμφανιζόμενος στο σινεμά Χιμές Πατέλ, ο οποίος υποδύεται έναν αποτυχημένο τραγουδοποιό σε μια ατέρμονα ατελέσφορη προσπάθεια να βάλει μπρος στην καριέρα του. Η μεγάλη του ευκαιρία θα έρθει όταν έπειτα από ένα ατύχημα ξυπνάει σε έναν κόσμο όπου οι Beatles δεν υπήρξαν ποτέ. Τότε, και με τη βοήθεια της καλύτερής του φίλης και μάνατζερ (Λίλι Τζέιμς), θα παίξει τα θρυλικά τραγούδια των Σκαθαριών σα δικά του, μια απόφαση που τον οδηγεί σε απολαυστικές παρεξηγήσεις και απροσδόκητες ρομαντικές περιπέτειες.

Η κυκλοφορία του «Yesterday» στις 27/6 λοιπόν, μας δίνει την ιδανική ευκαιρία να επισκεφθούμε ξανά όχι μόνο τη μουσική μυθολογία των Beatles, αλλά και τις ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις που απέκτησε όταν το συγκρότημα αποφάσισε να κάνει το πέρασμα στον κινηματογράφο. Πέντε είναι οι ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησαν τα μέλη της μπάντας, όλες τους από τη δεκαετία του ’60, και οι οποίες ήταν αρκετές για να αφήσουν οι Beatles το έντονο αποτύπωμά τους και στη μεγάλη οθόνη.

A Hard Day’s Night (1964)

Απόλυτη αποθέωση της Beatlemania, η σλάπστικ κωμωδία του Ρίτσαρντ Λέστερ είναι γεμάτη χιτς, συναυλιακή υστερία και αμέτρητους θαυμαστές να τρέχουν με κάθε ευκαιρία για να αγγίξουν έστω και λίγο κάποιον από την μπάντα. Οι Beatles εδώ βρίσκονται στο απόγειο, και απολαμβάνουν το φακό της κάμερας, ιδιαίτερα όταν σερβίρουν κοφτερές ατάκες αγνού βρετανικού χιούμορ… Στην τελική κόπια όμως οι φωνές τους παραλίγο να αντικατασταθούν από Αμερικάνους ηθοποιούς, ώστε να γίνουν πιο… κατανοητοί στο κοινό, για να λάβουν οι ιθύνοντες της United Artists την πληρωμένη απάντηση του Πολ ΜακΚάρντεϊ: «Εάν εμείς μπορούμε και καταλαβαίνουμε τους καουμπόηδες του Τέξας, τότε κι αυτοί θα καταλάβουν την προφορά του Λίβερπουλ».

Help! (1965)

Η δεύτερη συνεργασία των Beatles με τον Ρίτσαρντ Λέστερ είναι μια εκτός ελέγχου κωμική περιπέτεια με εντελώς εξωφρενικό, και για αυτό απολαυστικό, σενάριο. Αυτό θέλει μια αίρεση της Άπω Ανατολής και μια ομάδα τρελών επιστημόνων να έχουν βάλει στο στόχαστρο τα δαχτυλίδια του Ρίνγκο Σταρ, τα οποία πιστεύουν πως έχουν… ιδιαίτερες δυνάμεις. Οι ηχογραφήσεις του νέου δίσκου της μπάντας αναγκαστικά διακόπτονται, και τα υπόλοιπα Σκαθάρια καλούνται να προστατέψουν με κάθε κόστος τη ζωή του φίλου και συμπαίκτη τους. Γυρισμένη σε έντονο Technicolor, η ταινία αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους φίλους τους Beatles χάρη στην εντελώς ακομπλεξάριστη φύση της, και είναι σήμερα μια από τις διασημότερες του συγκροτήματος.

Magical Mystery Tour (1967)

Την άνοιξη του ’67 ο ΜακΚάρντεϊ είχε την ιδέα να νοικιάσουν όλοι μαζί ένα λεωφορειάκι και να κάνουν περιοδεία στη βρετανική εξοχή παρέα με φίλους, χωρίς να γνωρίζουν τον τελικό προορισμό. Το αποτέλεσμα αυτής της αυτοσχέδιας ταινίας είναι πιο κοντά σε ψυχεδελικό τριπ, μιας και οι Beatles φορώντας τα πιο φαντεζί ρούχα που μπορείτε να σκαρφιστείτε ενσαρκώνουν 4 μάγους που προκαλούν «παράξενα πράγματα να συμβούν». Αγαπημένο στιγμιότυπο η σουρεάλ σεκάνς στην οποία μεταμφιεσμένοι οι Beatles παίζουν το «I Am the Walrus». Αξιοσημείωτο επίσης το γεγονός πως ενώ η ταινία γυρίστηκε έγχρωμη για το BBC, το 1967 σχεδόν κανένας δεν είχε στην κατοχή του έγχρωμη τηλεόραση.

Yellow Submarine (1968)

Ένα χρόνο αφού οι Beatles είχαν κυκλοφορήσει το αψεγάδιαστο άλμπουμ – σταθμό «Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band», ο σκηνοθέτης Τζορτζ Ντάνινγκ παρουσίαζε την μπάντα με τη μορφή κινουμένων σχεδίων, στην καλύτερη ταινία με την οποία σχετίστηκε το συγκρότημα, παρά το γεγονός πως εμφανίζονται μόνο στο τέλος. Τα εντυπωσιακά σκίτσα και η τελείως χίπικη αισθητική, απόλυτα συγχρονισμένη με την εποχή, εξασφάλισαν την επιτυχία της ταινίας χάρη στην οποία το animation έγινε ευρύτερα γνωστό ως αφηγηματική τεχνική στον κόσμο.

Let it Be (1969)

Άθελά του το ντοκιμαντέρ του Μάικλ Λίντσεϊ-Χογκ έμεινε στην ιστορία ως η ταινία που κατέγραψε τις τριβές που οδήγησαν στο χάσμα και αργότερα στη διάλυση των Beatles, καθώς ηχογραφούσαν το ομότιτλο άλμπουμ, το οποίο έμελλε να είναι και το τελευταίο που θα κυκλοφορούσε το συγκρότημα. Τα ίδια τα μέλη του απέρριψαν το ντοκιμαντέρ και το δίσκο αμέσως, κυκλοφορώντας σαν ανταπάντηση το άλμπουμ «Abbey Road», όμως εξαιτίας των υπέρογκων ποσών που ξοδεύτηκαν για την παραγωγή τους αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με την κυκλοφορία και των δύο. Τελικά απέσπασαν και ένα Όσκαρ για το σπουδαίο κομμάτι «Let it Be». Όχι κι άσχημα…

Οι ταινίες των Beatles βοήθησαν να μεγεθυνθεί ο μύθος τους συγκροτήματος, ενώ η επιλογή τους να χρησιμοποιήσουν για προωθητικούς σκοπούς οπτικοακουστικά μέσα ήταν ιδιαίτερα πρωτοποριακή για τα ‘60s. Μην ξεχνάμε πως η τηλεόραση θεωρούταν ακόμα νέο προϊόν, και παρόλα αυτά οι Beatles είχαν την έμπνευση να αντιμετωπίσουν τις ταινίες τους με τη λογική των βίντεο κλιπ. Σκεφτείτε απλώς πόσο εύκολα θα στεκόταν σήμερα ένα μουσικό απόσπασμα του «Yellow Submarine» και έχετε την απάντηση μπροστά σας.

Πάνω από όλα όμως οι Beatles ήταν ένα συναυλιακό φαινόμενο. Στο μυαλό όλων, πριν από οποιαδήποτε μελωδία, έρχονται οι κραυγές των εκστασιασμένων θαυμαστών που με τα χέρια στο πρόσωπο ουρλιάζουν και μόνο στη θέα των τεσσάρων Σκαθαριών. Το πρωτοφανές θέαμα συγκέντρωνε πλήθος καμερών στις δημόσιες εμφανίσεις της μπάντες, με αποτέλεσμα να έχουν προκύψει ουκ ολίγα ντοκιμαντέρ. Ανάμεσά τους και το εξαιρετικό «Eight Days a Week» (2016) του οσκαρικού Ρον Χάουαρντ («Ένας Υπέροχος Άνθρωπος»), στο οποίο καταγράφονται οι εμφανίσεις των Beatles από το 1962 και το Cavern Club του Λίβερπουλ έως την τελευταία τους συναυλία στο Καντλστικ Παρκ του Σαν Φρανσίσκο το 1966.

Σε ξεχωριστή κατηγορία ανήκουν εκείνες οι ταινίες που εμπνέονται άμεσα από το μύθο των Beatles, και οι οποίες χρησιμοποίησαν ως πρώτο υλικό είτε μουσική είτε ιστορίες γύρω από την μπάντα. Επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε 4 από αυτές:

I Wanna Hold Your Hand (1978)

Προτού ο Ρόμπερτ Ζεμέκις γίνει ο οσκαρικός σκηνοθέτης του «Forrest Gump» (1994), αφιέρωνε την πρώτη του ταινία -με παραγωγό τον Στίβεν Σπίλμπεργκ παρακαλώ- στους Beatles. Ο Ζεμέκις έπλασε μια δική του κωμική ιστορία γύρω από την πρώτη θρυλική εμφάνιση του συγκροτήματος στην εκπομπή του Εντ Σάλιβαν, πριν από την οποία συμβαίνουν μια σειρά από ευτράπελα. Παρά την ενθουσιώδη υποδοχή του κοινού που είδε την ταινία σε δοκιμαστικές προβολές, απέτυχε παταγωδώς στο box office, μια επίδοση που αδικεί τις ειλικρινείς προθέσεις του Ζεμέκις.

Backbeat (1994)

Στη λιγότερο γνωστή περίπτωση του πρωταρχικού μπασίστα των Beatles Στιούαρτ Σάτκλιφ, και στην περίοδο που η μπάντα βρισκόταν στο Αμβούργο, ρίχνει φως το ντεμπούτο του Ίαν Σόφτλι που άνοιξε τότε το φεστιβάλ του Σάντανς και έφτασε μέχρι τις υποψηφιότητες των BAFTA καλύτερης ταινίας. Ο Πολ ΜακΚάρντεϊ δεν ήταν ενθουσιασμένος με το τελικό αποτέλεσμα, οι κριτικοί όμως υποστήριξαν το φιλμ, το οποίο αν μη τι άλλο μπορεί να υπερηφανεύεται για το soundtrack του. Σε αυτό συμμετείχαν οι κορυφαίοι εκπρόσωποι της γενικότερης indie σκηνής όπως οι Θέρστον Μουρ (Sonic Youth), Χένρι Ρόλινς (Black Flag), Ντέιβ Γκρολ (Nirvana) και Γκρεγκ Ντούλι (The Afghan Whigs).

Across the Universe (2007)

Με πρώτη ύλη τους στίχους 34 τραγουδιών των Beatles, η Τζούλι Τέιμορ σκηνοθετεί μια πρωτότυπη ρομαντική ταινία, που τοποθετείται στα ‘60s. Οι πρωταγωνιστές Τζιμ Στέρτζες και Έβαν Ρέιτσελ Γουντ ενσαρκώνουν δύο νέους που ερωτεύονται κεραυνοβόλα με φόντο το καλοκαίρι του έρωτα και τις μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να πάρετε κοντά σας τους στίχους των Beatles και να τραγουδάτε παρέα με τους ηθοποιούς…

Όλοι Θέλουν Λίγη Αγάπη («Nowhere Boy», 2009)

Συμπτωματικά, ακόμα ένα σκηνοθετικό ντεμπούτο που σχετίζεται με τα Σκαθάρια, αυτό της Σαμ Τέιλορ Τζόνσον θέλει τον Άαρον Τζόνσον να ενσαρκώνει έναν νεαρό Τζον Λένον στα πρώτα του μουσικά βήματα, καθώς ζει καθοριστικές για τη μετέπειτα πορεία του προσωπικές στιγμές. Must see για κάθε φαν τον Beatles.

Σχετικά Θέματα