Κριτική

Ο Χωροφύλακας του Σεν Τροπέ

Από -

Για δυο ολόκληρες δεκαετίες, από τις αρχές αυτής του ’50 έως τα μέσα εκείνης του ’70, ο Λουί ντε Φινές ήταν ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς της γαλλικής κωμωδίας. Μια από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες του ήταν οι περιπέτειες του σχολαστικού και τυπολάτρη χωροφύλακα Λουντοβίκ Κρισό, οι οποίες ξεκίνησαν από αυτή την ταινία του 1964 και συνεχίστηκαν για άλλες έξι(!), μέχρι το 1984.

Όλα λοιπόν ξεκινούν όταν ο υστερικός με την τάξη και τον νόμο Κρισό μετατίθεται στη γαλλική Ριβιέρα, όπου ανάμεσα στα αστυνομικά του καθήκοντα και την κλοπή ενός πίνακα του Ρέμπραντ, πρέπει να φροντίσει και την άτακτη κόρη του. Οι απανωτές παρεξηγήσεις μπλέκονται στην προσχηματική πλοκή μιας καλοκαιρινής φαρσοκωμωδίας, η οποία δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις αντίστοιχες του... Δαλιανίδη – ανάμεσα στους «τεντιμπόηδες» φίλους της μικρής Κρισό νομίζεις πως θα δεις τον Αλέκο Τζανετάκο με την Κατερίνα Γώγου. Ήλιος, χορός, τραγούδια, ξεπερασμένα πλέον γκαγκς (οι χωροφύλακες που κυνηγούν τους γυμνιστές) και μια παρωχημένη σάτιρα του πουριτανισμού, με το κωμικό βάρος να πέφτει στις πλάτες του Λουί ντε Φινές, ο οποίος μετατρέπει το φιλμ σε one man show χάρη στην ασυγκράτητη ερμηνεία του.