Κριτική

Ο Τρελός Πιερό

Από -

Τόσο ως θεατής όσο και ως κριτικός, ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ υπήρξε ένθερμος οπαδός του αμερικανικού σινεμά, λάτρης του ατσάλινου ντεκουπάζ του και της αξεπέραστης αφηγηματικής δεινότητάς του. Αυτή η αγάπη του, άλλωστε, τον έσπρωξε να το αμφισβητήσει όταν πέρασε πίσω από την κάμερα, την ίδια στιγμή που του έκλεβε ιδέες και στιλ. Το «Με Κομμένη την Ανάσα» είναι ένα μοντέρνα πειραγμένο νουάρ, το «Η Γυναίκα Είναι Γυναίκα» ένα αποδομημένο μιούζικαλ και το «Αλφαβίλ» μια… διαφορετική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας. Το θερμότερο ερωτικό γράμμα του Γκοντάρ στον κλασικό αμερικανικό κινηματογράφο, όμως, παραμένει ο αξεπέραστος «Τρελός Πιερό», μια ταινία ορόσημο της νουβέλ βαγκ και ένα αναρχικό ποίημα για τη ρομαντική ουτοπία της επανάστασης.

Ο «…Πιερό» μοιράζεται πολλά κοινά με την «…Ανάσα», ταινίες αυτοσχεδιασμού πάνω στο «ένα αγόρι, ένα κορίτσι κι ένα πιστόλι»: Ύστερα από ένα βαρετό πάρτι, ο πρόσφατα απολυθείς Φερντινάν Γκριφόν εγκαταλείπει τη γυναίκα και τα παιδιά του και το σκάει από το Παρίσι με την παλιά ερωμένη του Μαριάν. Κινούμενοι χωρίς σαφή προορισμό προς τον γαλλικό νότο και τη Μεσόγειο, αλλάζουν κλεμμένα αυτοκίνητα προσπαθώντας να αποφύγουν τους επαγγελματίες δολοφόνους που καταδιώκουν τη Μαριάν, μπλεγμένη σε μια υπόθεση εμπορίας όπλων.

Ο Γκοντάρ ανανεώνει την αφηγηματική φρεσκάδα της «…Ανάσας» και σκηνοθετεί με απαράμιλλη κομψότητα μια από τις επιδραστικότερες ταινίες του μεταπολεμικού σινεμά, η οποία διατηρεί την αβάσταχτη ελαφρότητα ενός σέξι και παιχνιδιάρικου φιλοσοφικού δοκιμίου. Απροσδόκητες περιπέτειες, στοχασμοί επί παντός επιστητού, η ουτοπική αναζήτηση της ελευθερίας τόσο στην αληθινή ζωή όσο και στην καλλιτεχνική έκφραση, μια ρομαντική εξέγερση υπαρξιστικού τύπου ενάντια στον καπιταλιστικό κομφορμισμό και, τέλος, το σινεμά ως ζωντανό κομμάτι της πραγματικότητας, την οποία δεν θέλει να συσκοτίσει παρηγορητικά για το θεατή, αλλά να του την αποκαλύψει, σ’ όλο τον γοητευτικό παραλογισμό της, μπροστά στα μάτια του. Όπως ακριβώς δηλαδή περιγράφει το σινεμά στον Φερντινάν/Πιερό ένας κύριος «Σάμουελ Φούλερ, σκηνοθέτης»: «ένα πεδίο μάχης γεμάτο μίσος, αγάπη, βία, δράση και θάνατο».

Σκηνοθεσία: Ζαν-Λικ Γκοντάρ. Πρωταγωνιστούν: Ζαν-Πολ Μπελμοντό, Άνα Καρίνα, Σάμουελ Φούλερ, Ζαν-Πιερ Λεό. Γαλλία. 1965. Διάρκεια: 110΄. Διανομή: NEO FILMS.

banner