Κριτική

Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας

Από -

Φωτογραφία-όνειρο από τον Βιτόριο Στοράρο σε μια απερίγραπτου εικαστικού κάλλους ιστορική εξτραβαγκάντζα, που θα μπορούσε βέβαια να είναι λιγότερο στομφώδης και περισσότερο περιεκτική και σύντομη. Εννιά Όσκαρ στην απονομή του 1988.

Η ιστορία του Που-Γι, ο οποίος ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο σε ηλικία μόλις 3 ετών για να κυβερνήσει τον κινέζικο λαό ακολουθώντας μια παράδοση χιλιετιών. Μόνο που οι αλλαγές στον 20ό αιώνα, τον «αιώνα των άκρων» όπως τον χαρακτήρισε ο Άγγλος ιστορικός Έρικ Χομπσμπάουμ, υπήρξαν σαρωτικές σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο. Ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι απομονώνει την αφήγησή του στο δράμα που ζει το άτομο (ο τελευταίος αυτοκράτορας) όταν έρχεται σε σύγκρουση με την ισοπεδωτική ορμή της Ιστορίας (η μαοϊκή επανάσταση).

Μέσα από αυτήν τη δια­δικασία φανερώνονται η δια­λεκτική σχέση ατομικού - συλλογικού αλλά και η διαβρωτική δράση της απόλυτης εξουσίας, η οποία οδηγεί σε σύμβολα-καρικατούρες. Φωτογραφία-όνειρο από τον Βιτόριο Στοράρο σε μια απερίγραπτου εικαστικού κάλλους ιστορική εξτραβαγκάντζα, που θα μπορούσε βέβαια να είναι λιγότερο στομφώδης και περισσότερο περιεκτική και σύντομη. Εννέα Όσκαρ στην απονομή του 1988.