Κριτική

Ο Shang-Chi και ο Θρύλος των Δέκα Δαχτυλιδιών

Από -

Είναι βαθύ το αποτύπωμα που έχει αφήσει το «Τίγρης και Δράκος» (κατ’ επέκταση οι αδελφοί Σάο και η wuxia σινε-παράδοση του Χονγκ Κονγκ) στο παγκόσμιο σινεμά. Το διαπιστώνει κανείς από τα πρώτα κιόλας πλάνα του «Chang-Chi…», το οποίο μαζί με το «Black Widow» εγκαινίασαν την τέταρτη φάση του Marvel Cinematic Universe. Η ταινία του Ντάστιν Ντάνιελ Κρέτον, που από τα «Μικρά Όμορφα Πλάσματα» και τον «Αγώνα για Δικαιοσύνη» προβιβάστηκε στα υπερηρωικά μπλοκμπάστερ, είναι και η πρώτη με βασικό ήρωα Ασιάτη, τον εξπέρ των πολεμικών τεχνών Σανγκ-Τσι.

Μόνο που τώρα ονομάζεται Σάιμον και δουλεύει ως παρκαδόρος στο Σαν Φρανσίσκο. Όταν όμως δέχεται επίθεση από μια ομάδα εκπαιδευμένων δολοφόνων, αναγκάζεται να αποκαλύψει την πραγματική ταυτότητά του και μαζί με την επιστήθια φίλη του Κέιτι να ταξιδέψει ως το Μακάο για να βρει τη μικρότερη αδελφή του Σιανλίνγκ. Εξίσου ικανή μαχήτρια, αυτή θα συμμαχήσει μαζί τους ενάντια στον πατέρα της, Σου Γουενγού, πανίσχυρο κάτοχο των δέκα μαγικών δαχτυλιδιών.

Όσο η σοφή ανατολίτικη ελαφρότητα φρεσκάρει την υπερηρωική φόρμουλα με παραμυθένια αύρα και η Aκουαφίνα («Crazy Rich Asians», «The Farewell»), ως Κέιτι, κρατάει ψηλά τους κωμικούς τόνους, ο «Chang-Chi…» παρακολουθείται με διασκεδαστική συγκατάβαση. Πόσο, όμως, μπορεί να αντισταθεί στις χολιγουντιανές ευκολίες του είδους; Όχι για πολύ, μιας και η υποχρέωση του Σου Γουενγού να καταστρέψει –έστω και εκ παραδρομής– τον πλανήτη είναι αυστηρότατη και η δοκιμασία των ηθικών αρετών και φυσικών αντοχών των ηρώων μας υποχρεωτική. Καθώς οι δραματικοί τόνοι παίρνουν, λοιπόν, το πάνω χέρι, την υπόθεση αναλαμβάνει ο αυτόματος πιλότος κι ένας καταιγισμός κλωτσοπατινάδας και ψηφιακών εφέ.

ΗΠΑ. 2021. Διάρκεια: 132΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

banner