Κριτική

Ο Πρίγκιπας του Καρτέλ

Από -

Ίσως στο άκουσμα της λέξης «DeLorean» οι περισσότεροι σκεφτόμαστε αμέσως το φουτουριστικό αυτοκίνητο του Μάρτι ΜακΦλάι στην «Επιστροφή στο Μέλλον», η ταινία του Νικ Χαμ («Η Τρύπα», «Ο Ψίθυρος των Αγγέλων») όμως ρίχνει φως στην απίστευτη αληθινή ιστορία πίσω από την κατασκευή του. Στις αρχές των ’80s ο δημιουργός του αυτοκινήτου Τζον ντε Λόριαν είναι στο απόλυτο μηδέν.

Η παραγωγή του οχήματος έχει καταρρεύσει και η χρεοκοπία βρίσκεται προ των πυλών. Τότε ζητάει τη βοήθεια του φίλου του Τζον Χόφμαν, ο οποίος θα μπορέσει με τις παράνομες διασυνδέσεις του να βρει τα εκατομμύρια που θα κρατήσουν ζωντανό το όραμά του. Εκείνο που δεν ξέρει όμως είναι πως ο Χόφμαν συνεργάζεται με το FBI και του την έχει στημένη.

Η υπόθεση Ντε Λόριαν είναι στην πραγματικότητα μια ιστορία προδοσίας που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί… σαιξπηρική. Οι κρυφές επιδιώξεις, το βάρος των απωθημένων και οι ανασφάλειες σιγοβράζουν πίσω από μια (λυκο)φιλία βασισμένη στο συμφέρον, η οποία είναι καταδικασμένη να χαλάσει. Ο Χόφμαν, ένα αποτυχημένο πρώην βαποράκι, βλέπει στον Ντε Λόριαν όσα ανέκαθεν ήθελε να γίνει. Έχει ακλόνητη αυτοπεποίθηση, είναι χαρισματικός και πλούσιος λόγω των πρωτότυπων ιδεών του.

Εν ολίγοις, ο Ντε Λόριαν ενσαρκώνει το αμερικανικό όνειρο και ο Χόφμαν είναι ένας ζηλόφθονος αριβίστας, που περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για να πιάσει την καλή. Ο Νικ Χαμ, πάλι, αφήνει ανεκμετάλλευτες τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της ιστορίας και την πολυπλοκότητα των πρωταγωνιστών της, για να στήσει μια αφήγηση διεκπεραιωτικού χαρακτήρα. Τηλεοπτική αισθητική, ράθυμο μοντάζ κι επιφανειακές ερμηνείες συμπληρώνουν το παζλ μιας ταινίας, που πατάει φρένο κάπου στη μέση της διαδρομής.

Πουέρτο Ρίκο, Αγγλία, ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 108΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ ΦΙΛΜ.