Κριτική

Ο Πατέρας του Στρατιώτη

Από -

Αναπόφευκτα ηρωικό όσο και λυρικών εξάρσεων πολεμικό δράμα, το οποίο συνδυάζει τον πολεμικό ρεαλισμό με την εσωτερική μελαγχολία ενός συγκινητικού χαρακτήρα.

Από τα προπαγανδιστικά πολεμικά έπη που γύρισε κατά δεκάδες το σοβιετικό σινεμά, ο «Πατέρας του Στρατιώτη» του Γεωργιανού Ρέζο Τσκέιντζε ξεχωρίζει, διότι διαθέτει έναν τρισδιάστατο, πληθωρικό πρωταγωνιστικό χαρακτήρα. Έναν βαθιά συγκινητικό ήρωα, η κινηματογραφική­ αλήθεια του οποίου ισοπεδώνει τα ηρωικά κλισέ και γεμίζει το πλάνο με πικρή μελαγχολία.

Είναι ο Γκιόργκι (ένας Σέρκο Ζακαριάν­τζε για πολλά Όσκαρ), ένας ηλικιωμένος αγρότης από τη Γεωργία που ταξιδεύει μέχρι το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται ο στρατιώτης γιος του. Εκείνος όμως έχει ήδη φύγει για το μέτωπο και ο πατέρας, χωρίς να μπορεί να επιστρέψει στο χωριό, τον αναζητά στην πρώτη γραμμή. Γλαφυρές, οι περιπέτειές του συνδυάζουν με παλιομοδίτικο ενθουσιασμό τον πολεμικό ρεαλισμό με το τρυφερό ανθρώπινο δράμα και το λαϊκό ­χιούμορ με τα αντιφασιστικά μηνύματα.

Α/Μ. Σοβιετική Ένωση. 1965. Διάρκεια: 83΄. Διανομή: NEW STAR.