Κριτική

Ο Λαβύρινθος του Πάνα

Από -

Η πολιτική, η ψυχανάλυση και η ιστορική αλήθεια συναντιούνται στο γοητευτικότερο παραμύθι του σύγχρονου ευρωπαϊκού σινεμά. Ελεύθερος από χολιγουντιανούς περιορισμούς, ο δημιουργός της «Μορφής του Νερού» υπογράφει εδώ τη γοητευτικότερη και σαφώς καλύτερη ταινία του και κερδίζει Όσκαρ (μόνο) φωτογραφίας, σκηνικών και μακιγιάζ.

banner

Η πολιτική, η ψυχανάλυση και η ιστορική αλήθεια συναντιούνται στο γοητευτικότερο παραμύθι του σύγχρονου ευρωπαϊκού σινεμά, το οποίο μας μεταφέρει στην Ισπανία του 1944. Εκεί η δεκάχρονη Οφηλία μετακομίζει με τη μητέρα της στο στρατιωτικό οχυρό του πατριού της, του λοχαγού Βιδάλ, ενώ ομάδες παρτιζάνων αντιστέκονται ακόμη στο φρανκικό καθεστώς. Η μικρή ανακαλύπτει ένα μικρό λαβύρινθο με φύλακα έναν μυθικό Πάνα, ο οποίος της αποκαλύπτει ότι είναι πριγκίπισσα.

Όπως στη «Ραχοκοκαλιά του Διαβόλου» (2001) και την πρόσφατη «Μορφή του Νερού», ο Ντελ Τόρο συνδυάζει δεξιοτεχνικά σκληρό ρεαλισμό και σκοτεινή φαντασία, πλάθοντας έναν ονειρικό κόσμο που είναι ταυτόχρονα λύτρωση κι εφιάλτης, απόδραση και καταδίκη. Ελεύθερος από χολιγουντιανούς περιορισμούς, υπογράφει εδώ τη γοητευτικότερη και σαφώς καλύτερη ταινία του και κερδίζει Όσκαρ (μόνο) φωτογραφίας, σκηνικών και μακιγιάζ.

Ισπανία. 2006. Διάρκεια: 118΄. Διανομή: WEIRD WAVE.