Κριτική

Ο Κύριος Τζόουνς

Από -

Λάτρης των αληθινών ιστοριών και ειδικά όσων αφορούν το Ολοκαύτωμα και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο («Europa Europa», «Bittere Ernte»/«Angry Harvest», «Νικώντας το Σκοτάδι»), η τρεις φορές υποψήφια για Όσκαρ Πολωνή Ανιέσκα Χόλαντ έχει αναδειχτεί σε εξπέρ των ιστορικών ουμανιστικών δραμάτων και αγιογραφικών βιογραφιών («Υπόθεση Δολοφονίας») που τόσο γοητεύουν το Χόλιγουντ. Ο «Κύριος Τζόουνς» συνδυάζει και τα δυο αυτά κινηματογραφικά είδη, διηγούμενος τον αγώνα του Βρετανού ρεπόρτερ Γκάρεθ Τζόουνς να αποκαλύψει στην ανυποψίαστη Δύση την αλήθεια γύρω από τον μεγάλο ουκρανικό λιμό (Holodomor) του 1932-33.

Η Αμερικανίδα σεναριογράφος Αντρέα Τσαλούπα έχει ερευνήσει διεξοδικά τα σχετικά γεγονότα, τα οποία παραθέτει ακολουθώντας την τυπική γραμμική, τηλεοπτική συνταγή: έπειτα από μια συνέντευξη με τον Αδόλφο Χίτλερ η οποία θα τον κάνει διεθνώς γνωστό, ο 27χρονος δημοσιογράφος Γκάρεθ Τζόουνς φιλοδοξεί να «ανακρίνει» και τον Ιωσήφ Στάλιν, καταφέρνοντας να πάρει την πολυπόθητη βίζα για τη Μόσχα. Είμαστε στις αρχές της δεκαετίας του ’30 και κανείς στον υπόλοιπο κόσμο δεν φαντάζεται τα εγκλήματα που πρόκειται να διαπραχθούν στο όνομα της επανάστασης, με πρώτο τον οργανωμένο, φονικό λιμό που εξόντωσε πάνω από 5 εκατομμύρια Ουκρανούς και Καζάκους.

Με κίνδυνο της ζωής του, ο Τζόουνς θα γίνει μάρτυρας της μαζικής εξόντωσης και θα αγωνιστεί θαρραλέα για να την αποκαλύψει στη διεθνή κοινή γνώμη, με τη Χόλαντ να αγιογραφεί μονοδιάστατα την ηρωική σταυροφορία του. Φαντάζεται μάλιστα και τον Τζορτζ Όργουελ να εμπνέεται από αυτή για να γράψει τη «Φάρμα των ζώων», βάζοντας το συγκροτημένο ως παραγωγή, αλλά διδακτικό δράμα της να τρέχει από την αρχή μέχρι το τέλος σε μια ευθεία κινηματογραφική ράγα με προβλέψιμο προορισμό.

Πολωνία, Μ. Βρετανία. 2019. Διάρκεια: 141΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ FILM.