Κριτική

Ο Κύριος Βερντού

Από -

Η υπόθεση του Ανρί Λαντρί, γνωστού ως «Κυανοπώγωνα του Γκαμπέ», ο οποίος από το 1914 ως το 1919 σκότωσε τουλάχιστον εννιά γυναίκες, και μια σεναριακή ιδέα του Όρσον Γουέλς δίνουν στον Τσάρλι Τσάπλιν την ευκαιρία για μια κατά μέτωπο κινηματογραφική επίθεση στις διαβρωμένες από το κυνήγι της οικονομικής επιτυχίας κοινωνικές και ηθικές αξίες της καπιταλιστικής πραγματικότητας. Παραλληλίζοντας τις μεταπολεμικές ΗΠΑ με τη Γαλλία του 1932 και της μεγάλης κρίσης, υποδύεται ο ίδιος τον Ανρί Βερντού, έναν άνεργο ταμία τράπεζας ο οποίος με τους καλούς τρόπους και την κομψότητά του γοητεύει πλούσιες χήρες. Τις παντρεύεται και κατόπιν τις δολοφονεί για να μπορεί να συντηρεί την ανάπηρη γυναίκα και το γιο του. Η κατάμαυρη αυτή αντικαπιταλιστική σάτιρα, υποψήφια για Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου, σόκαρε την Αμερική με την ωμή ειλικρίνεια και τον σκληρό κυνισμό της. Ο πιο δραματικός κι απαισιόδοξος Τσάπλιν ισορροπεί εδώ δεξιοτεχνικά ανάμεσα στο πικρό χιούμορ και τον επώδυνο σαρκασμό, υπογράφει την πιο έντονα πολιτική ταινία του και δηλώνει πως «ένας φόνος σε κάνει κακοποιό, ενώ εκατομμύρια σε ανάγουν σε ήρωα».

Α/Μ. ΗΠΑ. 1947. Διάρκεια: 124΄. Διανομή: BIBLIOTHEQUE.