Κριτική

Ο Ήρεμος Ντον

Από -

Χωρίς να ανήκουν στα διάσημα ονόματα του σοβιετικού σινεμά, ο Ιβάν Πραβόφ και η Όλγα Πρεομπραζένσκαγια αφιερώθηκαν όσο λίγοι στην εδραίωσή του, αναπτύσσοντας ένα προσωπικό στιλ με έμφαση στα θέματα της σοβιετικής επαρχίας («Οι Γυναίκες του Ριζάν»). Εδώ καταπιάνονται με το εμβληματικό ομότιτλο έργο του νομπελίστα Μιχαήλ Σολόχοφ, στην πρώτη κινηματογραφική διασκευή του.

Σε ένα χωριό Κοζάκων στην κοιλάδα του ποταμού Ντον, λίγο πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η φτωχή Αξίνια υποφέρει εξαιτίας του σκληρόκαρδου συζύγου της και βρίσκει θαλπωρή στην αγκαλιά του νεαρότερου εραστή της Γκριγκόρι. Η αποκάλυψη της σχέσης τους αναγκάζει τον Γκριγκόρι να παντρευτεί μια άλλη γυναίκα, προτού ζήσει τη φρίκη του πολέμου.

Με όρους αρχετυπικού λυρικού μελοδράματος, ο απαγορευμένος έρωτας των δύο νέων συμβολίζει τη σύγκρουση του αγνού με το παρηκμασμένο αλλά και την ελπίδα για ανατροπή του αυταρχισμού και της πατριαρχίας των γηραιότερων του χωριού. Στη συνέχεια, και μέσα από εντυπωσιακές σεκάνς μάχης, η οδυνηρή εμπειρία του πολέμου εμφανίζεται ως μέσο διαμόρφωσης πολιτικής συνείδησης, χωρίς όμως ιδεολογικές υπερβολές κι εξωραϊσμούς, όπως προδίδει το γλυκόπικρο και αναπάντεχο φινάλε.

Σοβιετική Ένωση. 1930. Διάρκεια: 91΄. Διανομή: NEW STAR.