Κριτική

Ο Διαβολάκος

Από -

Αεικίνητος μπροστά και πίσω από την κάμερα, ο Μπενίνι «φορτίζει» με την ανεξάντλητη ενέργειά του μία από τις πρώτες επιτυχημένες κωμωδίες του. Φρέσκος από τη σαρωτική εμφάνισή του στο «Πέρα από το Νόμο» του Τζιμ Τζάρμους, παραδίδει μια σπαρταριστή, αμαρτωλή σάτιρα που μόνο στα δικά του χέρια θα μπορούσε να γίνει τόσο αθώα. Στον «Διαβολάκο» ο ξέφρενος Ιταλός ενσαρκώνει ένα δαίμονα ο οποίος απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια ενός εξορκισμού και αρνείται να επιστρέψει στην κόλαση. Έτσι ο ιερέας που τον εμφάνισε άθελά του καλείται τώρα να του συστήσει τις... χαρές της ζωής.

Δίπλα σε έναν θρυλικό κωμικό όπως ο Γουόλτερ Ματάου, ο Μπενίνι αντικατοπτρίζει –ως ερμηνεία και ως χαρακτήρας– ακριβώς το αντίθετό του. Είναι ορεξάτος, καταιγιστικός και γεμάτος αυτοπεποίθηση, ενώ ο cool Αμερικανός κινείται μειλίχια, εντός της ζώνης ασφαλείας του. Γι’ αυτό o παθιασμένος Λατίνος «διαολίζει» τόσο πειστικά τη φιλήσυχη ζωή του κομφορμιστή ­ιερέα, αποθεώνοντας τον αυθορμητισμό, σε μια κωμωδία που το γέλιο και η τρυφερότητα ξεχειλίζουν.

Ιταλία. 1988. Διάρκεια: 101΄. Διανομή: ΔΑΝΑΟΣ.