Κριτική

Ο Άνθρωπος Ελέφαντας

Από -

Η αληθινή ιστορία του Τζον Μέρικ, ενός φρικτά παραμορφωμένου άντρα ο οποίος έπασχε από μια πολύ σπάνια ασθένεια, δίνει στον Ντέιβιντ Λιντς την αφορμή να ανασυστήσει κινηματογραφικά την υγρή, σκοτεινή Βρετανία του 19ου αιώνα και να υπογράψει μια σπαρακτική ελεγεία για τη διαφορετικότητα, την προκατάληψη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Αγνώριστος κάτω από το βαρύ μακιγιάζ, ο Τζον Χαρτ συγκινεί ακόμα και τις πέτρες, ο Άντονι Χόπκινς είναι εντυπωσιακός ως Φρέντρικ Τριβς, ο γιατρός ο οποίος τον περιθάλπει και τον προστατεύει από την εκμετάλλευση, ενώ η ασπρόμαυρη φωτογραφία του Φρέντι Φράνσις αποτυπώνει όλο τον βιομηχανικό τρόμο και την εσωτερική παγωνιά του βικτωριανού Λονδίνου.

Ο Λιντς, όχι πολύ μακριά από τη συνήθη προβληματική του, ισορροπεί προσεκτικά ανάμεσα στο μελόδραμα και τις προκλητικές, ενοχλητικές εικόνες, θέτει ψυχολογικά, κοινωνικά, υπαρξιακά και φιλοσοφικά ερωτήματα, χωρίς όμως να αποφεύγει εντελώς τη θεολογικής καταγωγής ηθικολογία. Ευτυχώς δεν έχει μόνο το «τέρας» ψυχή αλλά και η ίδια η ταινία, η πιο mainstream κατασκευή του μεγάλου Αμερικανού σκηνοθέτη, η οποία απέσπασε οκτώ συνολικά υποψηφιότητες για Όσκαρ, χωρίς να κερδίσει τελικά κανένα.

Α/Μ. Η.Π.A. 1980. Διάρκεια: 124΄. Διανομή: NEO FILMS.

banner