Κριτική

Μετά τα Μεσάνυχτα

Από -

Η αγαπημένη του Άλφρεντ Χίτσκοκ («Η Ταβέρνα της Τζαμάικα», «Ρεβέκκα», «Τα Πουλιά»), Βρετανίδα συγγραφέας Ντάφνι ντι Μοριέ προμηθεύει στον τολμηρό κι απρόβλεπτο Νίκολας Ρεγκ («Ο Άνθρωπος που Έπεσε στη Γη», «Η Δύναμη της Σάρκας») ένα εκτενές διήγημα πάνω στην εύθραυστη σχέση ενός ζευγαριού. Του Τζον και της Λόρα Μπάξτερ, οι οποίοι βρίσκονται στη Βενετία για τις εργασίες αναστήλωσης μιας εκκλησίας. Εκεί θα βιώσουν μια σειρά από παράξενες εμπειρίες, μετά τη συνάντησή τους με δυο ηλικιωμένες γυναίκες με πνευματιστικές ικανότητες οι οποίες ισχυρίζονται ότι επικοινωνούν με το πνεύμα της πρόσφατα χαμένης κόρης τους.

Παρελθόν, παρόν και μέλλον διασταυρώνονται σε ένα περιβάλλον σήψης και παρακμής, καθώς οράματα, αναμνήσεις και παρόντα γεγονότα ενώνονται σε ένα απειλητικό παζλ με φόντο τη χειμερινή, ημιφωτισμένη πόλη των Δόγηδων. Έναν τόπο όπου ο χρόνος έχει σταματήσει και η μοίρα στήνει τα ακατανόητα στους ανθρώπους παιχνίδια της, βγαλμένα από τους προσωπικούς πόθους και τους πλέον μύχιους φόβους τους. Είμαστε σε θέση να τους τιθασεύσουμε; Μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε τα σημάδια μιας μεταφυσικής «πλεκτάνης» που μας παρασύρει σ’ έναν αδιέξοδο λαβύρινθο;

Χειριζόμενο ευρηματικά κι εντελώς πρωτότυπα την αντίληψη του κινηματογραφικού χρόνου, το «Μετά τα Μεσάνυχτα» είναι μια αντονιονική ματιά στην κρίση του σύγχρονου ζευγαριού (τραυματισμένου εξ αρχής από την απώλεια), το οποίο «παγιδεύεται» μέσα στο ζωντανό μαυσωλείο του δυτικού πολιτισμού (τη Βενετία) και σ’ έναν αναπόδραστο υπαρξιακό εφιάλτη. Με ένα φινάλε πραγματικό σοκ και την ερωτικότερη σκηνή στην κινηματογραφική ιστορία, το φιλμ του Νίκολας Ρεγκ αποτελεί μια αλησμόνητη κατάβαση στο σκοτεινότερο βάθος του ανθρώπινου υποσυνείδητου, εκεί όπου συγκατοικούν έρωτας και θάνατος.

Μ. Βρετανία. 1973. Διάρκεια: 110΄. Διανομή: SUMMER CLASSICS.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Σχετικά Θέματα