Κριτική

Με Σειρά Εξαφάνισης

Από -

Ο Νιλς, ένας φιλήσυχος εκχιονιστής που δουλεύει στα νορβηγικά βουνά, μαθαίνει πως ο γιος του έχει πέσει θύμα δολοφονίας. Η απόφασή του να εκδικηθεί θα τον φέρει αντιμέτωπο με έναν αδίστακτο μεγαλέμπορο ναρκωτικών, σε ένα τυλιγμένο στο χιόνι και βουτηγμένο στο μαύρο χιούμορ αιματοβαμμένο θρίλερ, πιστό στην (καλύτερη) παράδοση του Ταραντίνο και των αδελφών Κοέν.

«Με Σειρά Εξαφάνισης»: αν και ο ελληνικός τίτλος αποδίδει εύστοχα τον αντίστοιχο αγγλόφωνο αλλά και το ιλαρό πνεύμα της ταινίας, ο αυθεντικός «Kraftidioten» - «Πανηλίθιοι» είναι ακόμη ενδεικτικότερος και πιο… κοενικός. Το χιονοσκεπές κι αιματοβαμμένο «Φάργκο», άλλωστε, είναι αναμφίβολα μία από τις ταινίες που είχε στο νου του ο Δανός Κιμ Φουπζ Άακεσον («Σαπουνόπερα» της Περνίλε Φίσερ Κρίστενσεν, «Η Αίσθηση του Έρωτα» του Ντέιβιντ Μακένζι) όταν έγραφε το αγωνιώδες αυτό θρίλερ, το οποίο την ίδια στιγμή είναι, ακριβώς όπως και η ταινία των Κοέν, μια απολαυστική μαύρη κωμωδία.
Το κατάλευκο χιόνι και το κατακόκκινο αίμα κυριαρχούν ως μοτίβα που παραπέμπουν στην αθωότητα και την ειδυλλιακή ζωή από τη μία, στην ενοχή και τη βία από την άλλη, σε μια κλασική ιστορία εκδίκησης που στο κέντρο της έχει έναν φιλήσυχο, κοντά στη σύνταξη υπάλληλο ο οποίος δουλεύει ως εκχιονιστής σε μια ορεινή περιοχή της Νορβηγίας. Όταν, έπειτα από παρεξήγηση, ο νεαρός γιος του μπλεχτεί στα πόδια μιας σπείρας διακίνησης ναρκωτικών και καταλήξει νεκρός «από υπερβολική δόση», ο Νιλς θα βάλει σκοπό της ζωής του να βρει τους αληθινούς ενόχους για το θάνατό του. Συντετριμμένη, η γυναίκα του θα τον εγκαταλείψει, εκείνος όμως θα συνεχίσει πεισματικά, βρίσκοντας –και ξεπαστρεύοντας– τους φυσικούς αυτουργούς, αποφασισμένος να τιμωρήσει και τον ιθύνοντα νου, τον αρχιγκάνγκστερ «Κόμη».

Ο Νορβηγός σκηνοθέτης Χανς Πέτερ Μόλαντ, του αγγλόφωνου «Aberdeen» (2000) και της γυρισμένης στο Βιετνάμ «Γης της Επαγγελίας» (2004), κατανοεί στην εντέλεια το βαθιά ειρωνικό και ταυτόχρονα μελαγχολικό πνεύμα του πανέξυπνου σεναρίου, εγκαθιστώντας εξαρχής ένα ρεαλιστικό αφηγηματικό τόνο. Η απότομη εισβολή της βίας, η οποία οδεύει κλιμακούμενη, δεν αλλάζει το ύφος της ταινίας, που εισάγει στην αρχή διακριτικά και στην εξέλιξή της όλο και πιο έντονα στοιχεία σάτιρας και σαρκασμού, στα όρια της παρωδίας. Δια­μέσου όλων αυτών η πορεία του Νιλς παραμένει και αυτή σταθερή, διατηρώντας μέχρι τέλους μια δραματική, βαθιά υπαρξιακή βαρύτητα, η οποία έρχεται σε άμεση αντίθεση με ένα σύμπαν ξεκαρδιστικών όσο κι επικίνδυνων «πανηλιθίων» που ορίζουν πλέον τους κανόνες του παιχνιδιού.
Αναμειγνύοντας (με δημιουργικό μοντάζ) γραφική βία και βιτριολικό χιούμορ, ο Μόλαντ εκτελεί με συγκρατημένη ακρίβεια την ταραντινική κινηματογραφική συνταγή, ρίχνοντας παράλληλα μια σειρά από εύστοχα βέλη στη λευκή σαν το χιόνι και ατσαλάκωτη σαν τα κοστούμια του «Κόμη» σκανδιναβική κοινωνική πραγματικότητα (η συζήτηση για τις όλο ανέσεις νορβηγικές φυλακές, ο χορτοφάγος μαφιόζος, η ανατολίτισσα σύζυγος του Γουίνγκμαν). Ολοκληρώνει μάλιστα το «τρικ» του με ένα αποθεωτικά κωμικοτραγικό, απόλυτα κοενικό φινάλε, το οποίο μαζί με τη… σειρά εξαφάνισης των εμπλεκομένων αποτελούν στιγμές κινηματογραφικής ανθολογίας.

Νορβηγία, Σουηδία. 2014. Διάρκεια: 116΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Film Critiques πριν από 4 χρόνια

    Μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα όλη η ταινία. Ο Dickman αποφασίζει να πάρει τη δικαιοσύνη στα χέρια του στα να τιμωρήσει τους ανθρώπους που ευθύνονται για τον θάνατο του γιού του. Μέσα σε ένα έξοχα φωτογραφημένο χιονισμένο τοπίο που συμβάλλει στο κλειστοφοβικό κλίμα της ταινίας, και με επιβλητικότατα γενικά πλάνα όπου ο τεράστιος εκχιονιστήρας του Dickman διασχίζει τα χιονισμένα μονοπάτια, ξεκινά το ανθρωποκυνηγητό.

    Η σκηνοθεσία είναι πανέξυπνη. O πραγματικός χαρακτήρας της ταινίας δεν κάνει την εμφάνισή του αμέσως, καθώς στην αρχή νομίζουμε πως παρακολουθούμε ένα κλασικό κοινωνικό δράμα. Καθώς η ώρα περνά όμως, το κατάμαυρο χιούμορ και η παρωδία, χαιρετούν τη θέση του πρωταγωνιστή. Το πανέξυπνο σενάριο που αναμετριέται συνεχώς με τον εαυτό του, αποφεύγει όλα τα κλισέ του είδους λες και είναι μικρόβια! Αυτά τα δύο στοιχεία μαζί κάνουν το φιλμ αρκετά διασκεδαστικό. Παράλληλα, αναμειγνύεται διακριτικά και πετάγεται από το πουθενά το αιματοβαμμένο ύφος του σπλάτερ καθώς ο σκηνοθέτης έχει δανειστεί στοιχεία και από τον αγαπημένο για πολλούς Tarantino με αποκορύφωμα μια από τις τελευταίες σκηνές όπου επικρατεί το μοτίβο "τίποτα δεν μένει όρθιο".

    Δυναμίτης της ταινίας είναι και οι πρωταγωνιστές της. Εκτός από τον απολαυστικό Stellan Skarsgard, οι Pal Sverre Hagen και Bruno Ganz στο ρόλο των "Νονών" του δίνουν και καταλαβαίνει.


    Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με μια μακάβρια (κάτι που το καταλαβαίνουμε και από τον τίτλο) ιστορία που χάρης τον σκηνοθέτη της γίνεται μια απολαυστική κοινωνική κριτική.


    Παρασκευή Γιουβανάκη
    Βαθμολογία 3.5/5
    http://film-c.blogspot.gr/

  • konstantinos πριν από 4 χρόνια

    ωραια ταινια αλλα καλο θα ειναι οι εταιρειες διανομης να προσεχουν να φερνουν εγκαιρα τις ταινιες και οχι αφου εχουν κυκλοφορησει σε blue-ray