Κριτική

Με Αγάπη, Σάιμον

Από -

Ρομαντική κομεντί με μοντέρνο ύφος και διάθεση για εναλλακτική διαδρομή προς την ενηλικίωση, πιστή όμως σε όλα τα ζαχαρωμένα κλισέ που ωραιοποιούν τις χολιγουντιανές ερωτικές ιστορίες.

Μπορεί το ημερολόγιο να γράφει 2018 και αυτή να είναι η δεύτερη χρονιά προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ, το Χόλιγουντ όμως βρίσκεται ακόμη στην εποχή Ομπάμα. Κάτι όχι απαραίτητα κακό, με την έννοια πως οι φιλελεύθερες πεποιθήσεις δίνουν ευκολότερα διέξοδο σε ιδέες οι οποίες υπερασπίζονται μαχητικά –έως και κραυγαλέα– τη διαφορετικότητα, την κοινωνική δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, σχεδόν πάντα με πολιτικά ορθό τρόπο. Και με μια συνταγογραφημένη κινηματογραφική φόρμουλα όταν μιλάμε για ταινίες είδους, όπως μια ρομαντική κομεντί σαν το «Με Αγάπη, Σάιμον». Αυτή είναι η ιστορία ενός ευαίσθητου 17χρονου, ο οποίος δεν έχει αποκαλύψει σε κανέναν πως είναι γκέι. Όταν το ανακαλύπτει ένας συμμαθητής του, διαβάζοντας τα μέιλ που ανταλλάσσει με έναν ανώνυμο συνομήλικό του που έχει ερωτευτεί, αρχίζει να τον εκβιάζει. Ο Σάιμον κάνει τα πάντα για να μη μαθευτεί η αλήθεια, καταλαβαίνει όμως πως αργά ή γρήγορα θα αναγκαστεί να την αντιμετωπίσει δημόσια.

Αποτυπώνοντας τα άγχη περί σεξουαλικής και όχι μόνον ταυτότητας μιας ολόκληρης γενιάς, η ψυχολόγος Μπέκι Αλμπερτάλι γνώρισε το 2012 μεγάλη εκδοτική επιτυχία με το πικάντικα γραμμένο μυθιστόρημα «Simon vs. the Homo sapiens agenda». Μέσα από τις σελίδες της, τις οποίες διασκευάζουν σεναριακά οι τηλεοπτικοί Ελίζαμπεθ Μπέργκερ - Άιζακ Άπτακερ, η ενηλικίωση παρουσιάζεται σαν μια επώδυνη μεν, χαριτωμένη δε περιπέτεια, σε μια σύγχρονη Αμερική έτοιμη να αγκαλιάσει παθιασμένα τη δια­φορετικότητα. Τα διαρκή εμπόδια που βρίσκει μπροστά του ο Σάιμον στην προσπάθεια να μην αποκαλυφθεί, πέρα από διασκεδαστικά, αποδεικνύονται τελικά –δραματική αδεία– διογκωμένα και περισσότερο ψυχολογικού παρά κοινωνικού (και πρακτικού) τύπου.

Προτού καν φτάσουμε στους γεμάτους εξωπραγματική κατανόηση γονείς, το περιβάλλον του ήρωά μας δεν είναι παρά μια φιλελεύθερη όαση έτοιμη να εξοστρακίσει οποιαδήποτε... τραμπική –φαλλοκρατική, σεξιστική και μισαλλόδοξη– συμπεριφορά, σε μια κομεντί με μοντέρνο, πολιτικά προοδευτικό ύφος και διά­θεση για εναλλακτική διαδρομή προς τον αληθινό μας εαυτό, πιστή όμως σε όλα τα (ακόμη και σκηνοθετικά) φωτεινά κλισέ που ωραιοποιούν τις χολιγουντιανές ερωτικές ιστορίες.

ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 110΄. Διανομή: ODEON.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Θάνος πριν από 5 μήνες

    Γλυκύτατη και ανθρώπινη. Αξίζει να τη δουν όλοι και ειδικά οι Έλληνες έφηβοι

  • efi πριν από 5 μήνες

    Aδιαφορη ,θα μπορουσε καλλιστα να είναι επεισοδιο από καλογυρισμενη εφηβικη σειρα ..