Συνέντευξη

Μαρσέλο Μαρτινέζι: «Στη χώρα μου φυλακή μπαίνουν μόνο οι μη προνομιούχοι»

Από -

Ο σκηνοθέτης από την Παραγουάη με τις «Κληρονόμους» απέσπασε Χρυσή Αθηνά στις 24ες Νύχτες Πρεμιέρας, χάρη στον αφοπλιστικά ειλικρινή τρόπο με τον οποίο αφηγήθηκε την ιστορία δύο ερωτευμένων γυναικών που καταρρέει η σχέση τους.

banner

Μου έκανε εντύπωση στην ταινία πώς η φυλάκιση της ηρωίδας λόγω χρεών αντιμετωπίζεται ως ρουτίνα.
Οι γυναίκες της ταινίας δεν ανήκουν πια στην άρχουσα τάξη της χώρας. Έτσι είναι πλέον εκτεθειμένες στους ίδιους κινδύνους που αντιμετωπίζουν όλοι οι πολίτες. Σε ένα τόσο διεφθαρμένο σύστημα, μάλιστα, όπως αυτό της Παραγουάης, δεν είναι δύσκολο να καταλήξεις στη φυλακή εάν, για παράδειγμα, ο δανειστής σου είναι μια ιδιωτική τράπεζα. Αυτές είναι περισσότερο ισχυρές από οποιοδήποτε νομικό σύστημα. Στη χώρα μου μπαίνεις στη φυλακή μόνο αν είσαι μη προνομιούχος. Όταν ανήκεις στην ελίτ μπορείς να κλέψεις, να σκοτώσεις και να μη δικαστείς καν.

Σκηνοθετείτε την ιστορία με έναν χαμηλότονο ρεαλισμό, και ξαφνικά η ατμόσφαιρα αποκτά μια γοητευτική αίσθηση σκοτεινού ονείρου. Τι επιλογές κάνατε ώστε αυτή η αλλαγή να φανεί οργανική;
Με τον διευθυντή φωτογραφίας μου (Λουίς Αρτέγκα) και τον καλλιτεχνικό διευθυντή (Κάρλο Σπατούτσα) συνεργαζόμαστε πολλά χρόνια. Η συγκεκριμένη ταινία γυρίστηκε σχεδόν όλη χρονολογικά. Αυτό μας επέτρεψε να κάνουμε επιτόπου αλλαγές από τη στιγμή που βλέπαμε την ιστορία να παίρνει σάρκα και οστά. Οι βασικές αποφάσεις για το στιλ της ταινίας έγιναν πριν το γύρισμα, αλλά κατά τη διάρκειά του δώσαμε ιδιαίτερη προσοχή στον καθορισμό του ύφους κάθε σκηνής. Ανακαλύπταμε έτσι πράγματα που μας έδιναν την κατεύθυνση που θα ακολουθούσαμε στη συνέχεια.
Για να δώσω ένα παράδειγμα: όταν βρήκαμε το σπίτι όπου θα έμεναν πρωταγωνίστριες, μου άρεσε πολύ η ταράτσα. Έτσι, ένα βράδυ μετά τα προγραμματισμένα γυρίσματα, ρώτησα τον Λουίς εάν υπάρχει χρόνος για μια νέα σκηνή εκεί. Την είχα φανταστεί μερικές μέρες νωρίτερα, σε αυτήν θα βλέπαμε την ειλικρινή επίλυση της σχέσης ανάμεσα στην Κέλα (Άνα Μπρουν) και την Πάτι (Νίλντα Γκονζάλεζ). Οι δυο του χρειάστηκαν χρόνο για να πλησιάσουν η μία την άλλη, και σε αυτήν τη σκηνή η σχέση τους κορυφώνεται. Τώρα, όταν βλέπω την ταινία δεν μπορώ να τη διανοηθώ χωρίς αυτή τη στιγμή. Αυτά είναι τα πλεονεκτήμα του να δουλεύεις σε μια χώρα όπου ο κινηματογράφος δε λειτουργεί σα βιομηχανία, και μπορούν να συμβαίνουν θαύματα ακόμα.

banner

Η Άνα Μπρουν δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία παρότι δεν έχει παίξει ξανά σε ταινία. Πώς την καθοδηγήσατε;
Η Άνα ήταν η πρώτη ηθοποιός που επέλεξα για την ταινία. Χρειαζόμουν μια γυναίκα με την ικανότητα να παίζει χωρίς πολλούς διαλόγους. Ήμουν βέβαιος πως θα καταλάβαινε απόλυτα το χαρακτήρα και τον εσωτερικό κόσμο της ηρωίδας της. Κατά τη διάρκεια της παραγωγής, η Άνα κλήθηκε να ξεπεράσει πολλούς φραγμούς. Στην κανονική της ζωή είναι δικηγόρος και εδώ ενσαρκώνει ένα χαρακτήρα ο οποίος δεν ακολουθεί έναν τρόπο ζωής που εγκρίνει μεγάλο κομμάτι της παραγουανής συντηρητικής κοινωνίας. Ρίσκαρε λοιπόν την καριέρα της και είμαι πολύ χαρούμενος που το τόλμησε αυτό.
Η κοινωνία μας εξακολουθεί να υποδέχεται διστακτικά μια ιστορία δύο γυναικών οι οποίες συζούν ως ζευγάρι για δεκαετίες, και ξαφνικά καλούνται να αντιμετωπίσουν μια οικονομική αλλά και ερωτική κρίση. Όσον αφορά τους ομοφυλόφιλους χαρακτήρες, μπορούν ευκολότερα να τους αποδεχθούν ως καρικατούρες, αλλά όταν απεικονίζονται ως κανονικοί άνθρωποι με προβλήματα και ανησυχίες που μοιράζονται όλοι, τότε τα βρίσκουν σκούρα.

Ο χαρακτήρας της επαναπροσδιορίζει όλη της τη ζωή σε μια ηλικία που οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να αποσυρθούν σε μια ήρεμη ρουτίνα. Πιστεύετε ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα;
Για να είμαι ειλικρινής, δεν ήθελα να ολοκληρώσω την ταινία με ένα ανοιχτό τέλος. Κυρίως επειδή όταν έγραφα το σενάριο είχα μια απαισιόδοξη εικόνα για το μέλλον της κοινωνίας στην οποία ζω. Το γεγονός αυτό μου έκανε αδύνατο να αντιληφθώ μια διέξοδο για την ηρωίδα. Αλλά να που η εμπειρία της δημιουργίας της ταινίας μού αποκάλυψε αναπάντεχες προοπτικές.

Οι «Κληρονόμοι» είναι το ντεμπούτο σας και έχει ήδη βραβευθεί τριπλά στο φεστιβάλ του Βερολίνου, ενώ πρόσφατα κερδίσατε τη Χρυσή Αθηνά στις Νύχτες Πρεμιέρας. Περιμένατε τέτοια ανταπόκριση;
Η αναγνώριση που έφερε το Φεστιβάλ Βερολίνου ήταν καθοριστική. Αυτή η ταινία γυρίστηκε με μικρό προϋπολογισμό σε μια μικρή χώρα. Κάποιος δημοσιογράφος, μάλιστα, την χαρακτήρισε «το νέο σινεμά της Παραγουάης». Τον ρώτησα τότε τι ακριβώς περιγράφει ως «νέο». Δεν υπήρξε ποτέ περίοδος με συνεχή παραγωγή ταινιών στη χώρα· κάνουμε ακόμη τα πρώτα μας βήματα. Όσο για την βράβευση στην Αθήνα, με χαροποίησε ιδιαίτερα. Είναι πολύ όμορφο να αντιλαμβάνεσαι πως παρά τις αποστάσεις και τις πολιτισμικές διαφορές η ανθρωπιά μας ενώνει ακόμα.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας:

Σχετικά Θέματα