Κριτική

Magical Girl

Από -

Ένας πατέρας που προσπαθεί να εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία της άρρωστης κόρης του. Η όμορφη γυναίκα ενός ψυχίατρου με έντονα ψυχολογικά προβλήματα που μένει κλεισμένη στο πολυτελές διαμέρισμά της. Ένας συνταξιούχος καθηγητής που προσπαθεί να τελειώσει ένα γιγαντιαίο παζλ. Οι ζωές τριών ανθρώπων θα διασταυρωθούν με απρόοπτο και μοιραίο τρόπο σε ένα δεξιοτεχνικά κατασκευασμένο, αλμοδοβαρικό δράμα τραγικών συμπτώσεων.

«Είναι η μεγάλη αποκάλυψη του ισπανικού σινεμά των αρχών αυτού του αιώνα», έγραψε ο Πέδρο Αλμοδόβαρ για το «Magical Girl», προτρέποντας τους συμπατριώτες του να τρέξουν να το δουν στις αίθουσες, αν και έκανε πρεμιέρα την ίδια μέρα με τη δική του παραγωγή «Ιστορίες για Αγρίους». Ο θεατής της ταινίας θα καταλάβει εύκολα το γιατί, καθώς ο πρώην καλλιτέχνης κόμικς Κάρλος Βερμούτ αποδεικνύεται από τη δεύτερη κιόλας σκηνοθετική δουλειά του ένας άριστος μαθητής του εμβληματικού Ισπανού δημιουργού.
Μπορεί να βρει κανείς πολλές κινηματογραφικές επιρροές στις υπνωτιστικές εικόνες του (από Ταραντίνο και αδελφούς Κοέν μέχρι Χάνεκε και Μπουνιουέλ), όμως ο τρόπος με τον οποίο συναντιούνται μέσα τους το τραγικό με το κωμικό και το «φτηνό» με το μεγαλειώδες είναι αυθεντικά αλμοδοβαρικός. Χωρισμένο σε κεφάλαια, το φιλμ διασταυρώνει τις διαδρομές τριών ανθρώπων οι οποίοι βρίσκονται φαινομενικά μακριά ο ένας από τον άλλον.

Πρώτα του Λουίς, πρώην καθηγητή λογοτεχνίας και πατέρα της Αλίσια, ενός μικρού κοριτσιού βαριά άρρωστου από λευχαιμία. Ανακαλύπτοντας πως η μεγάλη και πιθανώς τελευταία επιθυμία της κόρης του είναι να αποκτήσει το φόρεμα της αγαπημένης της ηρωίδας από τη γιαπωνέζικη σειρά «Magical Girl Yukiko», αυτός είναι διατεθειμένος να φτάσει στα άκρα για να βρει τα απαιτούμενα 6.845 ευρώ. Κατόπιν της Μπάρμπαρα, της όμορφης πλην συναισθηματικά ασταθούς συζύγου ενός μεγαλοψυχίατρου, η οποία μένει κλεισμένη στο πολυτελές διαμέρισμά της βλέποντας τηλεόραση. Και τέλος του Ντάμιαν, ενός πρώην καθηγητή μαθηματικών, τον οποίο πρώτα συναντάμε νεαρό σε μια γυμνασιακή αίθουσα και κατόπιν ηλικιωμένο πια, να προσπαθεί να συμπληρώσει ένα γιγαντιαίο παζλ. Ώσπου χτυπά το τηλέφωνο…

Δραματικά μετρημένο, το ύφος του «Magical Girl» δέχεται την επίθεση μιας υπόγειας ειρωνείας, η οποία με την εξέλιξη της πλοκής γίνεται συστατικό στοιχείο της δραματουργίας. Ενισχύει την ένταση των συμπτώσεων, υπονομεύει την τετράγωνη λογική εξήγησης των πραγμάτων («η ανθρώπινη ιστορία μπορεί να ήταν διαφορετική, αλλά 2 + 2 θα κάνουν πάντοτε 4») και μας ισορροπεί στα όρια πραγματικότητας και φαντασίας. Όπως και η Ισπανία, σύμφωνα με έναν από τους πρωταγωνιστές ο οποίος μιλά για τις ταυρομαχίες, η ταινία είναι διχασμένη ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα, αποκαλύπτοντάς μας μια καθημερινότητα με δυο όψεις και μερικούς ήρωές της με δυο πλευρές: αυτή της επιθυμίας και εκείνη της ανάγκης. Διαπλέκοντάς τες άμεσα με τις κοινωνικές συνθήκες, ο Βερμούτ δίνει πολλαπλές διαστάσεις στις συγκρούσεις που γεννούν την ανθρώπινη τραγωδία, συνδέοντας αριστοτεχνικά τις ταξικές διαφορές με το σεξουαλικό πόθο και τις οικονομικές συνθήκες με τις ψυχολογικές εξαρτήσεις. Όλα με μια αβάσταχτη ελαφρότητα και ένα πικρό, κατάμαυρο χιούμορ.

Ισπανία. 2014. Διάρκεια: 127΄. Διανομή: WEIRD WAVE.

Σχετικά Θέματα