Κριτική

Λευκοί Ιππότες

Από -

Αντιαποικιακό δράμα, σκηνοθετημένο με ρεαλισμό και πολιτική τόλμη από τον Βέλγο δημιουργό του «Πέρα Από τη Λογική».

banner

Πόσοι σύγχρονοι σκηνοθέτες είναι σε θέση να θέτουν υψηλά ηθικά διλήμματα χωρίς να γίνονται διδακτικοί μοραλιστές ή, φτάνοντας στο αντίθετο άκρο, εντελώς κυνικοί; Ο Γιοακίμ Λαφός μπορεί να μην είναι Ρομέρ ή Κισλόφσκι, αλλά με το τολμηρό «Πέρα Από τη Λογική» απέδειξε ότι μπορεί να χειριστεί ένα πολύ ριψοκίνδυνο θέμα, την ιστορία μιας σύγχρονης Μήδειας, με απόλυτη κινηματογραφική ευθύτητα και ειλικρίνεια, χωρίς μάλιστα τον παραμικρό εκβιαστικό μελοδραματισμό.

Δίχως να παραμερίζει τη διεισδυτική κοινωνική ματιά του, η οποία εδώ γίνεται πιο ρεπορταζιακά ντοκιμαντερίστικη, ο νεαρός Βέλγος στρέφει τώρα το φακό του σε ένα διεθνές ανθρωπιστικό και άμεσα πολιτικό πρόβλημα, το οποίο προσωποποιεί ο δυναμικός, συμπονετικός και οργανωτικός Ζακ Αρνό, επικεφαλής μιας ΜΚΟ, της Move for Kids. Η οργάνωση προσπαθεί να μεταφέρει ορφανά παιδιά από την Αφρική σε γαλλικές οικογένειες που μπορούν να τα υιοθετήσουν. Δουλεύοντας υπό πιεστικές, συχνά επικίνδυνες συνθήκες, τα μέλη της είναι υποχρεωμένα να κινούνται «κάτω από το ραντάρ», στα όρια της αυστηρής διεθνούς νομιμότητας.

Τι πρέπει να αποκαλύψουν στους ντόπιους γονείς, οι οποίοι τους παραπληροφορούν συστηματικά (για να τους δώσουν όσο πιο πολλά παιδιά μπορούν); Τι σημαίνει δωροδοκία και τι οικονομική συνεισφορά προς αυτούς; Πόσο αναλυτική πληροφόρηση πρέπει έχουν ο ΟΗΕ ή η γαλλική κυβέρνηση, που μπορούν να μπλοκάρουν με τη γραφειοκρατία τις πράξεις τους;

Χτίζοντας μεθοδικά την καθημερινότητα των ηρώων του, η οποία γίνεται βήμα το βήμα όλο και πιο απρόβλεπτη, ο Λαφός αργεί να αποκαλύψει την καθαρή ειρωνεία που κρύβει ο τίτλος του πονηρού αντιαποικιακού δράματός του. Πίσω από το μετωπικό σκηνοθετικό ρεαλισμό του, τα περίπλοκα ηθικά –τα οποία μετατρέπονται περίτεχνα σε πολιτικά– διλήμματα εγείρονται διακριτικά, για να γίνουν απειλητικά και τελικά απολύτως τραγικά. Προθέσεις και αποτελέσματα περιπλέκονται με άλυτο τρόπο, οι «γκρίζες» συμπεριφορές, ατομικές και συλλογικές, γίνονται ανεξέλεγκτες και η φιλανθρωπική πρακτική καταλήγει σε μια ωμή πολιτική, κοινωνική και οικονομική παρέμβαση. Κι όλα υπό το μάτι μιας «αμερόληπτης, απλά καταγραφικής» δημοσιογραφικής κάμερας.

Βέλγιο, Γαλλία. 2015. Διάρκεια: 112΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART.

banner

Σχετικά Θέματα