Κριτική

Κάτω από το Ηφαίστειο

Από -

Μια διασκευή του ομώνυμου ημι-αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος του Μάλκολμ Λόουρι, το οποίο διαθέτει μεν ένα εκρηκτικό ξεκίνημα, μια πιο εσωστρεφή συνέχεια δε.

Ο μέγιστος βιρτουόζος Τζον Χιούστον μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το αριστουργηματικό ομώνυμο­ –και ημι-αυτοβιογραφικό– μυθιστόρημα του Μάλκολμ Λόουρι. Ήρωας του υπαρξιακού δράματος είναι ο Τζέφρι Φέρμιν, ένας Άγγλος αλκοολικός πρόξενος στο Μεξικό του ’40, ο οποίος αδυνατεί να ξεπεράσει την απιστία και το χωρισμό από τη σύντροφό του. Όταν αυτή εμφανίζεται μετανιωμένη μπροστά του, τότε ξεκινά ένα επώδυνο οδοιπορικό, με την αγάπη να δείχνει ανήμπορη να νικήσει την προδοσία.

Η εναρκτήρια σεκάνς αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις χιουστονικής δεξιοτεχνίας, μια παραισθησιογόνα νυχτερινή βόλτα στον εορτασμό της Ημέρας των Νεκρών, όπου ο πάλλευκος Άλμπερτ Φίνεϊ αναζητά σαν νεκροζώντανος την ιαματική αιθυλική αλκοόλη. Η συνέχεια, ωστόσο, δεν αποδεικνύεται ισάξια του εκρηκτικού ξεκινήματος, καθώς ρέπει προς την αφηγηματική εσωστρέφεια, με τον Χιούστον να μην μπορεί να καμουφλάρει σκηνοθετικά την ελλειπτική σεναριακή διασκευή του Γκάι Γκάλο.