Κριτική

Ιστορίες γι’ Αγρίους

Από -

Ένα αεροπλάνο γεμάτο επιλεγμένους επιβάτες, μια βιαστική οδική προσπέραση, ένας μηχανικός στα πρόθυρα νευρικής κρίσης… Έξι ιστορίες ανθρώπινης απόγνωσης και πρωτότυπης εκδίκησης. Απολαυστική μαύρη σάτιρα με συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κανών και την υπογραφή του παραγωγού Πέδρο Αλμοδόβαρ.

Εικόνες αρπακτικών συνοδεύουν τους τίτλους αρχής της ταινίας, ανάμεσα στα ονόματα των παραγωγών της οποίας συναντάμε τον Πέδρο Αλμοδόβαρ. Αυτό που ακολουθεί, λοιπόν, είναι μια κινηματογραφική περιπλάνηση στη σκοτεινή πλευρά των ανθρώπινων ενστίκτων –όσων έχουν να κάνουν με την οργή, τη βία και την εκδίκηση–, με οδηγό το ανατρεπτικό, μελοδραματικό και μεταμοντέρνα χιουμοριστικό στιλ του Ισπανού διάσημου δημιουργού. Ο Ντάμιαν Σιφρόν όμως δεν είναι ένας απλός μιμητής.
Με τηλεοπτική προϋπηρεσία και δύο ταινίες στο ενεργητικό του, ο 39χρονος Αργεντινός μοντάρει στη σειρά έξι άσχετα μεταξύ τους επεισόδια και τα διηγείται με τον ίδιο, λίγο πολύ ρεαλιστικό τρόπο. Οι σουρεαλιστικές πινελιές είναι διακριτικές, η υπερβολή που κουβαλούν κάποιες ιστορίες δεν πριμοδοτείται σκηνοθετικά και η σύντομη διάρκεια δεν αφήνει να χαθεί ο ρυθμός. Ο οποίος στην πρώτη ιστορία («Πάστερνακ») είναι ατακαριστός, αιφνιδιάζοντάς μας με μια αποκάλυψη εν πτήσει. Σε ένα αεροπλάνο ένας μουσικοκριτικός φλερτάρει με ένα μοντέλο, μέχρι που ανακαλύπτουν πως έχουν έναν κοινό γνωστό. Αλλά δεν είναι­ οι μόνοι.

Στα «Ποντίκια» ο άκαρδος τοκογλύφος που κατέστρεψε τη ζωή μιας κοπέλας μπαίνει ένα βράδυ στο diner όπου δουλεύει ως σερβιτόρα. Η μαγείρισσα της προτείνει να ρίξουν ποντικοφάρμακο στην παραγγελία του. Στον «Πιο δυνατό» ο βιαστικός οδηγός ενός Audi προσπερνά ένα σαράβαλο που του κλείνει το δρόμο, βρίζοντας εκείνον που κάθεται πίσω από το τιμόνι. Λίγα χιλιόμετρα μετά το λάστιχο του Audi σκάει στη μέση του πουθενά. Στη «Μικρή βόμβα» ένας μηχανικός ειδικός στις εκρηκτικές κατεδαφίσεις παρκάρει σε λάθος σημείο, κάτι που θα αποδειχτεί η αρχή ενός γολγοθά. Στην «Πρόταση» μια πάμπλουτη­ οικογένεια κάνει τα πάντα για να αποφύγει ο νεαρός γιος, υπαίτιος­ αυτοκινητικού δυστυχήματος, τη φυλακή, ενώ στο «Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος» η αποκάλυψη μιας απιστίας μετατρέπει μια γαμήλια δεξίωση σε πεδίο μάχης.

«Η κόλαση είναι οι άλλοι» θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του ευρηματικού αυτού φιλμ, το οποίο αποκαλύπτει με περισσότερους από έναν τρόπους πως τελικά η κόλαση παραμονεύει μέσα μας. Ανεκδοτολογικά, προβλέψιμα, μελοδραματικά αλλά και αναπάντεχα, βαθιά εξομολογητικά και θεόπικρα, πραγματεύεται χωρίς ταμπού την ένοχη απόλαυση που νιώθουμε όταν τα σκοτεινά ένστικτα παίρνουν το πάνω χέρι. Ευτυχώς, αρνείται να καταλήξει σε ασφαλή, διδακτικά συμπεράσματα (του τύπου «η βία δεν λύνει τα προβλήματα»), συνδυάζοντας κοινωνική παρατήρηση και ψυχολογία χαρακτήρων. Επιπλέον, η αναπόφευκτη δραματική ανισότητα των επεισοδίων –κορυφαία τα «Ο πιο δυνατός» και «Μέχρι να μας χωρίσει…»– δεν φρενάρει τον αφηγηματικό και σαρδόνια χιουμοριστικό οίστρο του, πολύτιμο ατού που το έστειλε στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Κανών, ενώ αποτέλεσε και την επίσημη έναρξη των 20ών Νυχτών Πρεμιέρας.

Αργεντινή, Ισπανία. 2014. Διάρκεια: 122΄. Διανομή: ΣΠΕΝ­ΤΖΟΣ FILM, SEVEN FILMS.