Κριτική

Interruption

Από -

Στη μέση μιας παράστασης της «Ορέστειας», μια ομάδα αγοριών και κοριτσιών καταλαμβάνει τη σκηνή χωρίς να το αντιληφθεί το κοινό και ζητά από τους θεατές να καθορίσουν την εξέλιξη του έργου. Εγκεφαλική και εσωστρεφής αλληγορία πάνω στο θέαμα, την αναπαράσταση και τα όρια ζωής και τέχνης. Συμμετοχή στα φεστιβάλ Βενετίας, Τορίνο και Θεσσαλονίκης.

Μ ια μεταμοντέρνα διασκευή της «Ορέστειας» σε κάποιο αθηναϊκό θέατρο. Λίγο μετά την έναρξή της, μια ομάδα αγοριών και κοριτσιών καταλαμβάνει τη σκηνή, αποκλείει τους πρωταγωνιστές σ’ ένα γυάλινο κελί και ζητά από τους θεατές να καθορίσουν την εξέλιξη της παράστασης. Το κοινό συμμετέχει θεωρώντας την όλη παρέμβαση προχωρημένη σκηνοθετική πρόταση, και το «Interruption» χάνει την ευκαιρία να αφήσει τη σοβαροφάνειά του στην άκρη και να αντιμετωπίσει με χιούμορ (ειρωνικό, πικρό ή μαύρο) την περίπλοκη αλληγορία του.

Αντιθέτως, προχωρά σε μια όλο και πιο δαιδαλώδη και δύσκαμπτη παραβολή πάνω στα όρια ζωής και τέχνης, προσθέτοντας διαρκώς ερωτήματα και επίπεδα ανάγνωσης για το τέλος του θεάματος και των μεγάλων μύθων, τις συμβάσεις της αναπαράστασης, την αλήθεια και το ψέμα, την καθημερινότητα ως μια σκηνοθετημένη πραγματικότητα, την αυθαιρεσία της καλλιτεχνικής εξουσίας, την τέχνη και την πολιτική…

Δημιουργός εξαιρετικών και πολυβραβευμένων μικρού μήκους ταινιών που, αν και σαφέστατα αλληγορικές, είχαν εντυπωσιάσει με το μινιμαλισμό τους («Casus Belli», «Τίτλοι Τέλους»), ο Γιώργος Ζώης πέφτει στην παγίδα του μεγάλου μήκους ντεμπούτου-magnum opus, θέλοντας να τα πει όλα μια κι έξω. Το εμφανές ταλέντο του τον βοηθά να κινηθεί μέσα σε έναν κλειστό χώρο με κινηματογραφική ευλυγισία και η επιβλητική παρουσία του Αλέξανδρου Βαρδαξόγλου ως αρχηγού των «τρομοκρατών» εγκαθιστά από την αρχή ένα κλίμα μυστηρίου, γοητείας και απειλής που κάνει την εξέλιξη της πλοκής να μοιάζει υποσχόμενη.

Εκείνη όμως περιπλέκεται με όλο και μεγαλύτερη εσωστρέφεια, θίγει άπασες τις θεματικές της τραγωδίας του Αισχύλου και τις αντιστοιχίζει με το αποπροσανατολισμένο σήμερα, κάνει κατάχρηση σημειολογίας και συμβόλων, καταλήγοντας σε ένα αυτάρεσκα εγκεφαλικό art αίνιγμα για φεστιβαλική –από τους «Ορίζοντες» της Βενετίας ως το διαγωνιστικό της Θεσσαλονίκης– κατανάλωση.

Ελλάδα. 2015. Διάρκεια: 109΄.

banner

Σχετικά Θέματα