Κριτική

Η Συμμορία των Σικελών

Από -

Στην καρδιά της χρυσής εποχής του γαλλικού polar, ο σεναριογράφος Χοσέ Τζιοβανί («Η Τρύπα», «Η Δεύτερη Πνοή»), ο σκηνοθέτης Ανρί Βερνέιγ («Τρόμος Πάνω Από την Πόλη») και οι σούπερ σταρ Αλέν Ντελόν, Ζαν Γκαμπέν και Λίνο Βεντούρα συνεργάζονται στη σινε-μεταφορά ενός καλογραμμένου μυθιστορήματος του Αντρέ λε Μπρετόν («Ριφιφί», «Bob le Flambeur»). Σε αυτό ένας επικίνδυνος νεαρός δραπετεύει από τη φυλακή και προτείνει σε έναν βετεράνο Σικελό επιχειρηματία τη ριψοκίνδυνη κλοπή μιας έκθεσης πολύτιμων λίθων. Κι ενώ η συμμορία εκπονεί το σχέδιό της, ένας επιθεωρητής της αστυνομίας που αναζητά τον διαβόητο δραπέτη βρίσκεται στα ίχνη τους, με τον Βερνέιγ να κορυφώνει το σασπένς πλάνο το πλάνο και σκηνή τη σκηνή.

Το υποδειγματικό σενάριο στήνει μια αξιόπιστη πλοκή, την οποία γεμίζει μικροεκπλήξεις, φροντίζοντας παράλληλα να σκιαγραφήσει αδρά τους χαρακτήρες και να τονίσει τις –ψυχολογικές, κοινωνικές και «ιστορικές»– αντιθέσεις τους. Κι ενώ μια εποχή τελειώνει και οι ηθικοί κώδικες αλλάζουν, η νουάρ κληρονομιά του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ συναντά την καθαρόαιμη αστυνομική περιπέτεια σε ένα έξοχο δείγμα ευρωπαϊκού ψυχαγωγικού σινεμά.

Γαλλία, Ιταλία. 1969. Διάρκεια: 122΄. Διανομή: SEVEN FILMS.